Depeche Mode - Remixes 2: 81 - 11

RE:introducing
Depeche Mode - Remixes 2: 81 - 11

Het is zinvoller om de druppels te tellen tijdens deze aanhoudende zomerse regenbuien dan te proberen om het aantal remixes die er bestaan van Depeche Mode in kaart te brengen. Laat het net in de jaren tachtig "well done" zijn om 12" vinyl singles uit te brengen met een "extended version", al dan niet voorzien van idiote drummachine en enkele vluchtige samples om een snelle remix te maken.

Gelukkig zijn we ondertussen twintig jaar verder en is remixen en mash-ups maken een volwaardige - zij het delicate - kunst geworden.

Waar de 12" remixes vaak enkel geschikt waren om kort op de dansvloer te draaien, leende de transparantie van het vroegere Depeche Mode zich tot een ware intifada van een Al Qaida-batterij samplers. Vergeet daarbovenop niet de ontelbare covers die door de grootste bands ter wereld werden gemaakt. Alleen al de versies van onder andere Rammstein, Nouvelle Vague, In Flames, Smashing Pumpkins, The Cure en zelfs ons eigenste Hooverphonic zijn nog maar de kers op de taart van het immense eerbetoon, de ene spie al smakelijker dan de andere.

De heren weten zelf anders ook van wanten. Van de recente single Peace waren naast de single-editie maar liefst negen reguliere remixes beschikbaar. Op 'Remixes 3 : 81-11' staat gelukkige de sublieme neoklassieke versie in de SixToes-versie. Tel daarbij nog eens de fan tributes. Gepassioneerde Depeche Mode-adept  "Kaizer Söze" bracht zowat van elke reguliere cd al een remix album uit dat volledig van zijn hand was. (Zoek "Editing the Mode" maar een keer op, en kies er uw favoriete remix uit).

Wat remixes en mash-ups betreft is het dus echt onbegonnen werk een overzicht te destilleren. Ook deze tweede remix-cd die Depeche Mode op de massa loslaat, getuigt vaak van een goed inzicht in de fijne muzikale gelaagdheid en transparantie waar de Britten meester en knecht in zijn. Waar de eerste cd 'Remixes 81·04' aanvankelijk enkele bekende namen herbergde (Kruder & Dorfmeister, Air, Underworld of Goldfrapp) zijn het hier de mensen van UNKLE die John the Revelator vakkundig de das omdoen, terwijl Trentemoller Wrong mag omvormen. Ook van een Jacques Lu Cont verwachten we zoals gewoonlijk veel goeds, maar zijn A Pain That I'm Used To is niet één van de sterkere versies die we op het schijfje terugvinden.

Soms is het resultaat uiterst geslaagd, maar even zo vaak blijf je compleet op je honger zitten en bekruipt je het gevoel dat het origineel oneer aangedaan werd. De versies van Tora!Tora!Tora! of Everything Counts verhogen de temperatuur hier niet ten kantore, laat staan de hartslag.

Om de berg muziek nog groter te maken, is 'Remixes 2:81-11' dan ook nog eens verkrijgbaar in de meest uiteenlopende versies. Wij kregen de reguliere uitgave onder de oren. Voor diehards en deejays is er een versie met drie cd's beschikbaar. Wie digitaal via Itunes of Amazon koopt, krijgt er ook nog eens enkele exclusieve versies bovenop. Wie die allemaal aanschaft, heeft zowat een veertigtal remixes in huis. Zo blijft Depeche Mode weer aanwezig in het collectieve gedachtegoed. Alleen jammer dat het enige wat je van deze geweldige band op de radio te horen krijgt, de singleversie van Enjoy The Silence is - op deze cd gelukkig prominent afwezig.


22 Juli 2011
Bart Walravens

Meer over deze artiest


Aanraders