Anathema Weather Systems

Kscope
Anathema
Op ‘A Fine Day To Exit’ (2001) en ‘A Natural Disaster’ (2004) had men al afscheid genomen van zijn metalroots. Met ‘We’re Here Because We’re Here’ (2010) schreef Anathema zijn progressieve magnum opus. Aldus kwam een nieuwe uitdaging aan de deur kloppen: zorg voor een vervolg dat niet moet onderdoen. ‘Weather Systems’ slaagt met vlag en wimpel.
Hoe evenaar je een briljante opener als Thin Air? Op een gelijkaardige manier valt Untouchable in twee delen uiteen,  waardoor de contrasterende helften het mechanisme van een emotionele rollercoaster in gang zetten.
Verwacht bij Anathema geen vrolijke noot, maar psychologische diepgang tot de kelk geledigd is. Het klimaatthema leent zich hier niet tot een politieke boodschap of sermoen, maar tot metafoor voor de menselijk ziel. Voor onze Internal Landscapes, zoals het slotnummer onthult.
Weersvoorspellingen waren nooit zo spannend. Het kwintet wordt voortdurend tot grote hoogten opgezweept. The Gathering Of The Clouds is een modelvoorbeeld van omineuze verhaalkunst. Lightning Song en Sunlight hebben eenzelfde opbouw - met magistrale gitaren en drummer John Douglas’ precisiebombardementen, accuraat tot op de vierkante millimeter - maar de uitkomst is duidelijk verschillend.
The Storm Before The Calm is een ingenieuze omkering van de stereotiepe ‘kalmte voor de storm’. De voorstelling van het onweer in het eerste deel is weergaloos door het gebruik van synthesizers en elektronische drums, terwijl het vervolg - ondersteund door een ruim twintigkoppig orkest - een hybride vorm aanneemt (Pink Floyd meets Ultravox).  
Anathema bezit de gave om met één thema en één basisritme een maximaal effect te sorteren. The Beginning And The End, The Lost Child en Internal Landscapes klimmen middels een aangehouden crescendo naar een metafysisch niveau. Tasten de grenzen af tussen leven en dood. Klappen langzaam open als een bloem tot de verwelking genadeloos inzet. 
Zonder de anderen te veronachtzamen, zijn Vincent Cavanagh en Lee Douglas (en Danny Cavanagh, die zingt op Sunlight) de echte sterren op deze plaat. Hun zanglijnen nemen je onverbiddelijk bij de lurven, zowel in de solistische delen als in de wonderlijke samenzang.        
Opgenomen in studio’s in Oslo, Londen en het eigen Liverpool, is dit negende album opnieuw een puntgave productie van de Cavanagh broers (hier samen met Christer-André Cederberg van In The Woods…) met een kristalheldere mix en dynamisch geluidsbeeld. Prachtige onderdompelplaat.

11 April 2012
Christoph Lintermans

Meer over deze artiest


Aanraders