Be Your Own Pet Get Awkward

XL Recordings
Be Your Own Pet
Twee jaar geleden maakte de wereld kennis met Be your Own Pet, een stelletje hyperactieve kids uit Nashville, die ons met hun titelloze debuutalbum tracteerden op een portie onversneden punkrock. De manier waarop de plaat in Europa werd opgepikt, gaf aan dat we hier niet te maken hadden met zomaar wat herriemakers. ‘Get Awkward’ bevestigt wat we al vermoeden: deze druktemakers hebben talent en weten dat in hun muziek ook goed uit te drukken.
Het plezier waarmee deze bende enthousiastelingen op hun tweede album muziek maakt, is overduidelijk. Als er al spanning was, moet het gezonde spanning zijn geweest. De band klinkt immers strakker en overtuigender dan op het eerste album. De garagerock op ‘Be Your Own Pet’ was speels en kende nog wat (weliswaar aangename) onregelmatigheden. Op ‘Get Awkward’ stevent het viertal echter recht op het doel af. Nummers als Heart Throb, Bummer Time en Bitches Leave gaan recht door zee en zorgen ervoor dat je niet in je stoel kan blijven zitten. Ze zijn vlot, hebben aanstekelijke zanglijnen en zijn gelikt zonder banaal te worden. De drums klinken niet langer alsof ze in het muzieklokaal van de middelbare school werden opgenomen, maar passen beter bij het professionele geluid van gitaar en bas. Aantrekkelijk is ook de lichte afwisseling op het album, soms zelfs binnen het zelfde nummer. Zo heeft Becky enerzijds popinvloeden die onmiskenbaar sixtiesclassic The Locomotion in herinnering brengen, maar heeft daarnaast ook een opzwepend Be Your Own Pet-refrein. Niet onbelangrijk is het aandeel van zangeres Jemina ‘Pearl’ Abegg. Haar inmiddels nog krachtiger geworden stem doet je trommelvliezen geweld aan in hardere nummers als Blow Yr Mind waarin ze ouderwets tekeer gaat. Maar ze heeft meer in haar mars. Dat blijkt bijvoorbeeld uit You’re A Waste, waarin haar gevoelige kant naar boven komt, zonder daarin te overdrijven. De zangbijdrage van de drie heren - vaak in de vorm van punky koortjes - vormt misschien wel een van de meest geslaagde nieuwigheidjes op dit album. De band benut de mogelijkheden nu wat meer, en in dit specifieke geval leidt het ertoe dat het geluid wat voller klinkt. Universal verwijderde drie tracks van de Amerikaanse release van de plaat omdat deze te gewelddadig bevonden werden. Fans in de VS moeten het doen zonder Black Hole, Becky en Blow Yr Mind totdat deze binnenkort op een aparte EP zullen verschijnen. Het is jammer als je dergelijke nummers moet missen. Gitaarliefhebbers weten teksten als “Let's go and kill some one” immers wel met een korrel zout te nemen. Gelukkig komen er ook ontschuldigere onderwerpen aan bod op dit album. Feestjes zijn nog steeds populair bij de kids, al wint het topic relatieproblemen terrein. Daar wordt trouwens lang niet zo pathetisch over gezongen als bij sommigen van hun generatiegenoten. Vaak wordt er beweerd dat punkrockers nauwelijks ontwikkeling doormaken. ‘Get Awkward’ laat op zijn minst horen dat dit voor Be Your Own Pet niet opgaat. Behalve de verbeterde, en verder uitgewerkte, composities horen we op dit album ook dat er wat meer gezongen wordt en minder geschreeuwd. De bevlogenheid is nog dezelfde en dat alles maakt dat de band nu al vooruitloopt op de verwachtingen.

26 April 2008
Tino Fella

Meer over deze artiest


Aanraders