Current 93-frontman David Tibet maakte ooit deel uit van het grensverleggende collectief Psychic TV. Als je een idee wil krijgen van hoe Current 93 klinkt, kom je met die info al heel ver: wat je voorgeschoteld krijgt, zal ongewoon smaken en moeilijk verteerbaar zijn. ‘Aleph At Hallucinatory Mountain’ maakt die voorspelling waar, maar toont tegelijk de minder kille kant van de avant-garde.
Deze Britse band is al actief sinds 1983. En het woord ‘actief’ mag gerust heel letterlijk opgevat worden. De stroom aan releases van de band is zo oeverloos dat het voor de menselijke geest nauwelijks vatbaar lijkt. Dat geldt trouwens ook voor een eerste kennismaking met de muziek. Zo roept ‘Aleph At Hallucinatory Mountain’ angstwekkende visioenen van moord, terreur en waanzin op.
Het zijn beelden die je voor ogen komen door de mysterieuze teksten, maar evengoed door de muziek zelf. De gitaren werden zozeer gemanipuleerd dat ze haast een verstikkend effect hebben. Tegen die achtergrond preekt David Tibet alsof het einde der tijden nabij is. Toch is ‘Aleph At Hallucinatory Mountain’ ook een bloedmooi werkstuk, dat met veel liefde en vakmanschap ineengeknutseld werd.
Precies die bijzondere textuur maakt van de plaat een even hallucinante nachtmerrie zoals de titel van het album doet vermoeden. Als met een pincet werd elke drumslag, elk gitaarriedeltje en elke apocalyptische geluidsmuur precies daar geplaatst, waar het effect het meest dramatisch is. Het trage, maar dreigende Invocation Of Almost is daar meteen een treffend voorbeeld van.
Na dat openingsnummer blijft de toon van de plaat even naargeestig, weliswaar zonder stilistische variatie uit te sluiten. Het binden van sierlijke folkpatronen aan dissonante effecten (Poppyskins) en de clash tussen modern klassiek en snoeiharde industrial (On Docetic Mountain) bewijzen hoe onaards mooi experiment kan zijn.
26 April 2007 weet de aandacht te vatten met enkele sinistere tekstregels: “My back was attacked by hallucinatory mountains / My teeth were possessed by demons and devils / And I was by myself, but not myself / Just me and bones and thoughts.” Met de verwrongen ballad As Real As Rainbows krijgt de nachtmerrie een passend einde.
‘Aleph At Hallucinatory Mountain’ is een ongekend sonisch avontuur dat Current 93’s positie op de voorsteven van de experimentele muziek verzekert. Akkoord, de plaat werd niet gemaakt voor gevoelige luisteraars. Dit is muziek met weerhaken. Maar eens de eerste pijn verbeten, komt de ware schoonheid van de weelderig geschetste visioenen aan de oppervlakte.
