Wij houden van de herfst. Met koude wangen en brandende vingers je stamcafé binnenstappen en in de rokerige duisternis wat vrienden vinden. Of 's avonds laat weer naar huis wandelen en je laten onderdompelen in de kleurenpracht van het stadspark. Maar niet enkel sfeer en gezelligheid smaken het best in de herfst, ook muziek lijkt dieper door te dringen. Ieder najaar kijken we dan ook rijkhalzend uit naar de talrijke warmbloedige plaatjes die in de rekken verschijnen. Het debuut van Isbells is er zo één. En meteen een van onze favorieten.
We gaan eerlijk zijn: dit plaatje hadden we niet verwacht van Gaëtan Vandewoude. De gitarist van het Leuvense Soon maakt doorgaans nummers die in de iets stevigere regionen van het muzikale spectrum resideren. Maar blijkbaar heeft hij altijd al een passie gehad voor mooie, akoestische muziek. En dat is eraan te horen, want het debuut van zijn groep Isbells is gewoonweg prachtig.
Bij opener As Long As It Takes is het meteen prijs. De Bon Iver-achtige stem, de akoestische gitaar en de smaakvolle inkleuring (met onder andere een hoopje blazers); alles lijkt juist te zitten. Hetzelfde gaat op voor Without A Doubt. Overal horen we kleine geluidjes en accentjes die samen een indrukwekkend, doch niet overdadig geheel vormen.
Het derde nummer op de plaat, Reunite, vinden we iets minder geslaagd. Het repetitieve gitaarlijntje en de nogal zweverige inkleding doen ons hier nogal uitdrukkelijk denken aan José Gonzalez. Gonzalez is uiteraard niet van de minste, maar de link ligt naar onze smaak een beetje te veel voor de hand.
Laat dat echter geen probleem zijn. In nummers als Time's Ticking en I'm Coming Home bevestigt Vandewoude dat hij veel meer is dan het onderwerp van vergelijkingen. Isbells creëert in het gros van de nummers een eigen geluid, gekenmerkt door subtiliteit en spaarzaamheid, maar steeds badend in een warme, knusse sfeer.
En net voor de plaat zachtjes uitdooft, worden we nog getrakteerd op B.B. Chevelle, een van de mooiste nummers van het hele album.
Met 'Isbells' heeft Zeal Records weer een prachtig plaatje aan haar reeds indrukwekkende catalogus toegevoegd. En of 'Isbells' de prijs van beste Belgische debuutplaat van het jaar kan afnemen van 'Alas My Love' van The Bony King of Nowhere, zullen we later op het jaar dan wel zien. Laat ons nu maar eerst gewoon genieten.
No comments
Nieuwe reactie inzenden