Justin Currie The Great War

Rykodisc
Justin Currie
Nog nooit van Justin Currie gehoord? Troost u, wij evenmin. En ook Del Amitri, de Schotse poprockband waarmee Currie twintig jaar lang furore maakte, kan in onze contreien bezwaarlijk relevant genoemd worden. En toch is frontman Currie intussen wel al toe aan zijn tweede soloplaat. Maar ook met ‘The Great War’ zal hij niet uit de anonimiteit kunnen treden.
Wie vandaag het komen en gaan van de popgolven nauwlettend observeert en mee is met het nieuwste werk van pakweg Animal Collective, Gorillaz en These New Puritans, zal meteen merken hoe anachronistisch Curries muziek wel is. Niemand zit anno 2010 nog te wachten op deze modale, in opgeklopte emoties gedrenkte poprock.
Ambachtelijk gefabriceerd, dat is ‘The Great War’ zeker wel. Maar daar schuilt nu net het probleem. Bij Currie staat ambacht voor routine. Niet dat hij zijn nieuwe songs botweg op plaat gekwakt heeft – eerder het tegendeel is waar – maar het zijn toch vooral adjectieven als 'fantasieloos', 'voorspelbaar' en 'matig' die ons tijdens ‘The Great War’ te binnen schieten.
Curries stem heeft wat weg van de lichte rasp van Marc “Walking In Memphis” Cohn. En bij momenten hoor je ook James Blunt of Lenny Kravitz voorbijwaaien. Om maar te benadrukken dat de Schotse singer-songwriter ook vocaal gezien netjes binnen de lijntjes kleurt.
Dan stel je je bij een titel als ‘The Great War’ toch heel wat anders voor. Was de Eerste Wereldoorlog half zo klef en zeemzoeterig geweest als wat Currie op zijn tweede worp neerzet, dan zou 11 november nu geen nationale feestdag zijn. Niemand heeft schrik van Curries pluchen munitie.
Tekstueel gezien is het dan ook meermaals tenenkrullen geblazen. In het openingsnummer doet Currie – zelfverklaard atheïst – meteen God en de duivel opdraven en beklaagt hij zichzelf als een Man With Nothing To Do. Pianoballad You’ll Always Walk Alone is ook nauwelijks te harden. Je moet al diep de mythologie induiken om zo’n draak tegen het lijf te lopen.
Nog erger wordt het met The Fight To Be Human. Wie de titel al niet weerzinwekkend vindt, kan zich nog altijd overleveren aan de acht minuten durende kwelling en gegeseld worden door schaamteloos voorgedragen regels zoals “I hate the world they gave me”.
En zo gaat het maar door. Het rijke instrumentarium en de occasionele verrassende gitaarsolo werken nergens helend, ‘The Great War’ gaat roemloos ten onder en Justin Currie toont zich behalve een “man zonder iets om handen” ook een “man met weinig te bieden”. For fans only!

10 Mei 2010
Fabian Desmicht

21 comments

ief 2 jaren 1 week geleden
Duidelijk geschreven door iemand die stoppen in zijn oren heeft. Misschien eens beginnen bij de vele schitterende Del Amitri-albums en langzaam opbouwen tot dit nieuwe meesterwerk? Of gewoon blijven luisteren naar modale pop en rock, dat kan ook.
Gast 2 jaren 1 week geleden
Zure recensie, zure ouwe nicht? En hij loopt langer rond dan Kravitz en Blunt dus zouden zij dan niet eerder van hem hebben afgekeken?
Gregor 2 jaren 1 week geleden
Heerlijk, die gekrenkte zieltjes die het niet trekken als hun geliefde artiest (terecht) wordt afgezeken. Dan is het natuurlijk het makkelijkst om de recensent de schuld te geven en die vervolgens af te zeiken, zonder zelf je reactie goed te onderbouwen. Dat is pas zuur... heel zuur. Of is dat nou gewoon triest? Dat zeg ik!
FD 2 jaren 1 week geleden
Tot u spreekt de 'zure ouwe nicht', of de recensent - in propere taal. Ik heb geen tijd, noch zin om alle commentaren hier te weerleggen, maar Ief en Gast nemen dit iets te serieus en vooral veel te persoonlijk, zoals Gregor al kwam te zeggen. De stoppen in mijn oren verhinderden me nochtans niet om zaken te melden als 'ambachtelijk' en 'for fans only'. Denken jullie echt dat Currie met deze plaat de wereld gaat veroveren? En hoe leidt je uit het feit dat een artiest klinkt als een andere een chronologisch verband af? Ik was een beetje gedesoriënteerd toen ik de plaat voor het eerst hoorde. Nooit verwacht dat ik zoiets nu nog in de bus zou krijgen. En dat je zegt dat ik kan blijven luisteren naar 'modale pop en rock'. Currie belichaamt de modale rock! Als ik dan lees dat je mij op basis van recensie afrekent op mijn ganse smaak, dan besluit ik alleen maar dat ik mijn research beter deed dan jij.
jan 1 jaar 50 weken geleden
dit is een redenering van "ik ken hem niet, dus hij zal wel niet belangrijk zijn". Ach, iedereen zijn favorieten, maar Justin Currie verdient wel beter dat dit eenzijdige commentaartje. Nee, hij zal de wereld niet veroveren, anders zou hij in de jetstream van "nothing really matters" gepoogd hebben om meer hitjes te schrijven. Hij kreeg geen platencontract meer met Del Amitri, omdat hij niet commercieel genoeg was. Currie is vooral een eerlijke muzikant, zonder al te veel franjes maar wel met een van de mooiste stemmen in rockland. James Blunt of Lenny Kravitz ?? Mensen toch. Waar haal je het ? Misschien toch eens de backcatalogus van Justin Currie ontdekken, dan zou je dit soort onzin kunnen vermijden.
FD 1 jaar 50 weken geleden
Dag Jan, je moet recenseren niet verwarren met fan zijn. Fans hebben over het algemeen de neiging vol te zijn van hun artiest, recensenten proberen iets vanop afstand te bekijken. En ik zeg wel degelijk 'proberen', want het lukt niet altijd. Dat geef ik ridderlijk toe. Maar bij Currie lukte het wel. Het bijhorende "commentaartje" is dan ook helemaal niet eenzijdig. Ik erken wel degelijk dat Currie op een erg ambachtelijke manier muziek maakt en daar is helemaal niks tegen. Integendeel zou ik zeggen. En er werd aandacht besteed aan arrangementen, ook positief. Neem de verwijzingen naar Kravitz of Blunt vooral niet té letterlijk trouwens. Een recensie is een argumentatieve tekst, hyperbool - maar dat is het zelfs niet - een retorisch middel. Bovendien staat erin waarom ik aan die twee kerels denk, omdat ze geassocieerd worden met een eerder modale vorm van rock, zonder al te veel franjes, maar die snel begint te vervelen als er niks bijzonders mee gedaan wordt. De recensie spreekt voor zich, maar ik apprecieer je opmerking, Jan, en als je deze plaat zo goed vindt, dan moet je ze vooral heel vaak beluisteren.
jan 1 jaar 50 weken geleden
fan of recensent, dat zijn inderdaad 2 verschillende dingen. Maar je begint je stukje met toe te geven dat hij eerder in je achterhoofd dan in je actieve geheugen rondwaart. En nee, ik beweer nergens dat dit een superplaat is. Justin heeft er globaal gezien al veel betere gemaakt. Maar binnen het aanbod van de meer traditionele rock, met typische up-tempo nummers en ballads, is Justin Currie al heel lang een man naar mijn hart. Springsteen bvb is wat dat betreft al jaren een zeur eersteklas. Ieder zijn smaak, gelukkig maar. Rock of pop of hoe je het ook wil noemen is vandaag wel zoooo verscheiden dat de verschillende vakgebieden op zich nauwelijks te overbruggen zijn door 1 persoon. En daar moet je als recensent rekening mee houden. Jij zou het toch ook niet zo fijn vinden om pakweg een belcanto-liefhebber een plaat van Mastodon te zien bespreken. Ik trek het wat hillarisch uit mekaar, maar je weet wat ik bedoel. Ik denk dat je er naar moet streven om weliswaar een ruime muziekhorizon te hebben, maar ook qua muziekgebied dat je bespreekt niet té veel hooi op de vork te nemen. Er is 1 reden waarom Justin Currie bij mij onsterfelijk geworden is : zijn superluide live-versie van "Ace of Spades" met Del Amitri. Mensen die zichzelf kunnen relativeren, dat zijn de leukste.
FD 1 jaar 50 weken geleden
Als je denkt dat recensenten altijd (ook die van de kranten) de volledige back catalogue van de artiesten wiens werk ze bespreken kennen, dan zit je er helemaal naast. Dat kán gewoonweg niet, zelfs niet als het je full-time job is. Je hebt dan ook verschillende soorten, van de zware, contextualiserende recensie tot de recensie die zich richt op de plaat als geïsoleerde momentopname. Als kleffe muziek de plaat overheerst, dan mag je spreken van een zwakke plaat. En dan maakt het helemaal niet uit in welk genre je die plaat wil situeren of dat Currie, ocharme, met Del Amitri geen platencontract meer kreeg omdat hij niet commercieel genoeg was. Misschien interessante randinformatie, maar wat zegt dat over de kwaliteit van deze plaat? Dat je me voortdurend lessen wil leren, neem ik persoonlijk. Bedankt voor je bezorgdheid, maar ik bepaal zelf wel hoeveel hooi ik op mijn vork neem. Als je het hebt over een brede muziekhorizon, ga dan gerust eens kijken naar mijn overige recensies en dan spreken we nog eens. Je hebt het over zelfrelativeren, maar tegelijk probeer je je gelijk te halen in iets wat in wezen louter subjectief kan zijn. Ik ga er dan ook niet aan beginnen om uit te leggen waarom Currie de zeur is en niet Springsteen, zeker niet Springsteen! Het was een leuke discussie, maar let's agree to disagree. Fabian
jan 1 jaar 50 weken geleden
je moet me écht niet uitleggen wie er over rock schrijft, ik ken ze goed genoeg en weet dat er heel wat uit hun nek lullen. Ik geloof maar 1 rockrecensent in België, de rest neem ik met een korrel zout ook al zijn die ego's meestal véél groter.. De hypes en de korte carrières daarvan, de blinde adoratie voor "artiesten" die al 30 jaar een parodie van zichzelf zijn, ga zo maar door. 't Zijn dingen waar ik niet in mee ga.
FD 1 jaar 50 weken geleden
Je bent duidelijk boos. En als je je tijd niet neemt om te antwoorden op wat ik schrijf (hetgeen meer dan redelijk is) dan neem ik de moeite ook niet meer. Als er dan toch maar één rockrecensent te vertrouwen is - wie dat dan in godsnaam ook mag zijn - dan begrijp ik niet waarom precies dit forum de plaats is om je frustratie daarover te kanaliseren. Wat mij betreft is deze zaak gesloten.
Gast 1 jaar 41 weken geleden
Beetje laat, maar lees ook niet iedere dag recensies. Heb wel wat beters te doen. Ja ik ben 'fan' als je het zo mag noemen, en ja ik ga er ook vanuit dat deze plaat niet de en wereld veroverd (gelukkig maar), en idd hij heeft betere platen/nummers geschreven. Ik sluit me alleen bij Jan aan, dat recensenten vaak voornamelijk van hun eigen smaak uitgaan. Zie sowieso niet zo nut in van recensenten, zoals je zegt ieder zijn eigen smaak, dus wie ben jij dan om daarover te oordelen. Was alleen kwaad omdat je je werk niet goed had gedaan en het vergeleek met nuilerd Blunt. Doe dan in ieder geval wat uitzoek werk. En die Gregor dat was dus ook de reden waarom ik het zuur vond, ook goed van je dat je de moeite neemt om te reageren, en heb je al wat gehoord voordat je erover oordeelt? Als dat zo is iig goed dat je de plaat gekocht hebt.
Gregor 1 jaar 40 weken geleden
@Gast: punt een reageerde ik niet op de inhoud van dit album maar op de reactie die jij gaf op de recensie en de recensent. Daarom ook het woord 'terecht' tussen haakjes, maar dat lijkt me duidelijk. Punt twee, als je het nut van recensenten en recensies (?) niet inziet, ga dan gewoon lekker je plaatjes luisteren en lees vooral geen recensies meer. Daarmee bespaar je jezelf een hoop ergernis. Punt drie, jij vraagt je af wie hij (FD) is om over dit album te oordelen. Maar wie ben jij dan in Godsnaam om te oordelen over het feit of de recensent zijn werk wel of niet goed doet? Case closed!
Wels 1 jaar 40 weken geleden
Wederom een prima plaat van Currie, zoals we van hem gewend zijn. Deze recensie van Fabian Desmicht is trouwens de enige negatieve (op heel 't internet) die ik over dit album kan vinden. Maar goed, ieder zijn ding natuurlijk. Persoonlijk vind ik het heel jammer dat Fabian zinnen gebruikt als "You’ll Always Walk Alone is ook nauwelijks te harden" en “man met weinig te bieden”. Helaas gaat de schoonheid van deze plaat volledig aan hem voorbij, zonde.
FD 1 jaar 40 weken geleden

Met verbazing zie ik toe hoe groot de weerstand is. Maar wat verwacht je nu dat ik doe? Dat ik een groot mea culpa sla en de plaat ineens de hemel in ga prijzen als een onbekende parel? Als een meesterlijke groeiplaat? Sorry, maar daartoe zal je mij niet kunnen verleiden. Akkoord, de negatieve recensies over deze plaat, heb ik zelf ook gemerkt, zijn zo goed als onbestaande. En wat dan nog? Is dat een reden om een heksenjacht te organiseren naar de recensent die niet helemaal meegaat in de stroom? De muziek van Justin Currie ligt mij niet. Ik blijf het pathetisch vinden. Maar ik heb tenminste de moeite genomen om mij te informeren, om mij in te leven in de fans van deze singer-songwriter. Mijn conclusie was dan ook billijk. Currie is een goede ambachtsman en heeft zin voor melodie, maar hij blijft steken in traditionele en oversentimele songs. Not my cup of tea, maar als recensent doe ik water bij de wijn. Het is trouwens pijnlijk te moeten vaststellen dat mijn talloze andere recensies, die ik steevast probeer te onderbouwen en aantrekkelijk, maar niet al te sterk te formuleren, nooit commentaren genereren. Maar o wee als je raakt aan het liefdesobject van een rabiate fan, dan zijn de rapen gaar. Je moet er rekening mee houden hoe het allemaal werkt. daMusic werkt met een vrij kleine groep zeer gemotiveerde vrijwilligers, maar dat betekent niet dat een recensie in een-twee-drie op papier staat. Het is een leuk maar tijdrovend proces. Ik vraag me af hoe talrijk de schare critici op deze pagina is, die net thuis van een dag werk , zich nog eens achter zijn bureau zet om dan nog eens een verslag van een cd te beginnen schrijven. Nogmaals, ik doe niet liever. But time is short en als een plaat slecht of matig is, dan moet dat vooral gezegd worden, al was het maar om mijn eigen morele integriteit op peil te houden. Maar goed, ik wacht erop in spanning, op al jullie uitgebreide fanrecensies! Loop maar lekker in de pas en verban al wie van mening durft verschillen. Ik besef dat deze repliek opnieuw commentaren veroorzaakt, maar ik denk dat ik nu wel genoeg stoten onder de gordel heb moeten verdragen en dat ik aan deze plaat al meer woorden heb vuilgemaakt dan ik had voorzien. Laat ons dus vooral overeenkomen dat we van mening verschillen. En wie meer wil weten, die leest de recensie maar eens aandachtig opnieuw. Zo heftig is ze zelfs niet. Ik ga ondertussen nog wat naar Springsteen luisteren... Groeten, Fabian

Wels 1 jaar 40 weken geleden
Nee hoor Fabian je hoeft echt niet mee te gaan in de stroom. Het is je volste recht om je mening te geven over deze plaat. Fans reageren nu eenmaal wat fel op negatieve reacties. Als een held hard word aangepakt schiet men meteen in de verdediging, actie, reactie dus. Je schrijft "Akkoord, de negatieve recensies over deze plaat, heb ik zelf ook gemerkt, zijn zo goed als onbestaande. En wat dan nog?" Tja, wat dan nog? Je bent de enige die deze plaat af fikt terwijl deze toch echt beter verdient dus inderdaad, smaken en meningen verschillen. Als DA Music het prima vind om als enige een negatieve recensie van deze plaat on-line te hebben staan dan is dat prima. Maar geloofwaardiger word het er niet op.
FD 1 jaar 39 weken geleden
Wels, wat mij betreft moeten we qua geloofwaardigheid niet onderdoen voor 'concurrerende' media. Dan moet je echt maar wat meer lezen op onze site. Er is geen enkele agenda en alle redacteurs werken uit liefde voor muziek, niet voor een bonus of wat dan ook. Over geloofwaardigheid gesproken, je cirkelredenering (over de enige negatieve recensie op net) helpt er anders ook niet veel aan. Zoals altijd, wordt er trouwens weer maar op het gemakkelijkste deel van mijn reactie gereageerd. En daarbij nog, de vergelijking met andere media gaat echt niet op. Als Bart Steenhaut (DM) de nieuwe van MGMT de grond in boort als een plaat waarop nauwelijks een meefluitbare melodie te bespeuren valt en diezelfde plaat in hoogst eerbiedwaardige bladen als UNCUT de hemel in geprezen wordt, is dat dan een reden om aan Steenhauts geloofwaardigheid te beginnen twijfelen? Ik dacht het niet. Soms kan het geen kwaad het bredere geheel te bekijken. Dit is niet de enige recensie op mijn actief. FD
Stefaan 1 jaar 39 weken geleden
Je zou er trouwens de recensies van de grootste en beste platen aller tijden eens bij moeten nemen. Sommige van die platen werden destijds door het gros van de recensenten bekeken als tussendoortjes, niemendalletjes of waardeloos -- en soms door de artiesten zelf ook. Recensies zijn momentopnamen, zowel van de muziekscene als zelfs van de gemoedstoestand van de recensent op dat moment. Ik denk dat het voornaamste is dat je je aan de hand van een recensie een beeld kan vormen van een plaat. Ik kan ook bevestigen dat er bij daMusic geen enkele druk is - noch van hoofdredactie, noch van platenfirma's - om iets goed of slecht te recenseren.
Wels 1 jaar 37 weken geleden
Hij tourt in November iig door Duitsland en Nederland. Dat is zeer goed nieuws voor de vele liefhebbers.
Henk Groot 1 jaar 27 weken geleden
@Wels: En de reacties blijken lovend te zijn op zijn optredens in zowel Eindhoven als Amsterdam. Dat de plaat wat minder actief is ben ik het mee eens. Hij zal er zeker niet de wereld mee veroveren, maar dat is ook helemaal nergens voor nodig. Helaas wordt Justin Currie hier weggeschreven alsof het een niemendalletje betreft. Een beetje muzikant weet gelukkig wel beter dat dhr. Currie geweldige teksten op zijn naam heeft staan en een prachtige stem heeft. Wat bijzonder tenenkrullend is zoals de voorgaande reacties ook al aangeven dat er stemvergelijkingen worden gemaakt met James Blunt!!!!! en Lenny Kravitz. Daar past maar een antwoord op: onvoorstelbaar.
FD 1 jaar 27 weken geleden
Dag Henk, ik vind het spijtig dat alle reacties, die inderdaad wel erg op elkaar gelijken, allemaal in hetzelfde straatje om hun eigen as blijven draaien. Denk je dat er al iemand de moeite heeft gedaan om míjn vorige reacties te lezen? Vergeet het maar. Al wat ik kan zeggen is dit: lees mijn overige recensies en oordeel dan. Referenties aan andere artiesten zijn áltijd hoogst subjectief, de hele muziekbeleving ook al. Reken me daar dus niet op af. Nee, ik heb Currie niet in historisch geplaatst. En nee, ik heb misschien niet geschreven om zijn fans te plezieren. Maar ik had deze keer eens zin om mijn gedacht te zeggen over een plaat op een, toegegeven, minder subtiele manier. Maar het blijft een volwaardige en, geef nou zelf toe, afgewogen mening, met slechte én goede punten. Fans willen daar echter niet van weten. En dat vind ik nu eens onvoorstelbaar...
JW 39 weken 6 dagen geleden
De groote oorlog nog eens beluisterd en kijk: hij wordt langzaam steeds mooier. Gebeurt wel vaker met het werk van Justin Currie. Aanrader, echt!

Nieuwe reactie inzenden

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.
  • Regels en paragrafen worden automatisch gesplitst.
  • Toegelaten HTML-tags: <a> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • U mag PHP code gebruiken. Daarvoor moet u <?php ?> tags gebruiken.
  • Adressen van webpagina's en e-mailadressen worden automatisch naar links omgezet.

Meer informatie over formaatmogelijkheden

Aanraders