Mary & Me vergelijken met The Swell Season zou oneer aandoen aan die laatsten en zou veel te veel lof zijn voor de eersten. Hoewel de ingrediënten van beide bands netjes overeenkomen, lijkt Mary & Me vooralsnog te weinig beleving uit te zenden om van een knap debuut te spreken.
Maar de plaat start sterk. A Song For You is een prima opener waarin Elke Andreas en Pieter-Jan De Waele een zalig, verstild universum scheppen. Beider stemmen omarmen elkaar, zoenen elkaars klanken en kronkelen zich vervolgens rond de gitaar en pianoakkoorden. Dat we daarmee het hoogtepunt al gehad hebben is jammer, want het bewijst dat het duo iets in zijn mars heeft.
Human No More en Ocean komen in de buurt van dit niveau, leunen een beetje bij The Dresden Dolls aan en slepen je een duistere onderwereld binnen. Knap gedaan, dat wel, maar een drietal goede nummers maken de zomer nog niet. Alone en Hurt You vallen door hun eentonige arrangementen wat langdradig uit. Eenvoud, graag, maar met mate en met voldoende spanning.
Freaky Girl vertrekt dan wel weer vanuit een vreemde spanning, maar heeft als nummer te weinig om het lijf om echt te beklijven. Het refrein had krachtiger gemogen en de tweede stem had iets nadrukkelijker aanwezig mogen zijn. You is van hetzelfde laken een broek. De stemming die vooral door de stem wordt opgewekt verliest haar kracht door de langdradigheid van het nummer.
Neen, dit schijfje heeft ons na talloze keren nog steeds niet kunnen beklijven. Fijn bij momenten, maar niet krachtig genoeg om na te zinderen.
