Merdan Taplak In It For The Honey

Hasret
Merdan Taplak

De meest opvallende Belgische plaat van het voorjaar is ongetwijfeld 'In It For The Honey' van Merdan Taplak. Wij vinden dat niet meer dan terecht want deze sympathieke wereldburger kent de kneepjes van het vak als geen ander. Hij schaarde enkele topgasten bijeen voor wat resulteerde in een erg fijne plaat.

Het album kent alvast een erg oosterse start. In zowel Hasret als Join The Circle met Fat Jon krijgen we klassieke strijkers, sitargetokkel en koebellen op ons bord. Bij die eerste volgt nog een donderslag bij heldere hemel dankzij een onder de duim gehouden basjoekel. Die maakt er meteen een tragisch, wegebbend stukje dub van. Join The Circle laat vooral pittige vocals het nummer sappig maken, bijgestaan door zwierige percussie, die de punch prima weg- en in laat vallen op de juiste momenten.

De eerste elektroninvloeden sijpelen binnen bij Chosen Ones. Ze verdrijven de instrumentaal getinte bits en pieces met succes. Princess Superstar ruilt haar eerder springerige manier van zingen in voor een nonchalante touch. Pussy For Free valt in dezelfde categorie, maar dan iets trager. Het nummer kan vele kanten uit en, hoewel het de meest fletse kant kiest, is dit nog steeds geen slecht lied.

Zonder het goed te beseffen zijn we ondertussen van oosterse regionen over een zware bas gereisd om bij de discodansvloer aan te komen. JIMS pikt gretig in met een oldschool vibe dat door een orkestje wordt aangeleverd. Een venijnig sleepbeatje van geperste acid kronkelt zich door het nummer waardoor alles plots in z’n plooi valt. Favoriet met voorsprong!

De euforie is helaas van korte duur. De samenwerking met de gehypte Kraantje Pappie voor All Out is een mislukte combinatie van hiphopinvloeden met een zware bas, waar de verschillende tempowisselingen weinig aan toevoegen. De - verwachte - rechtzetting komt er met Goofy Groove. Een heerlijke spanning wordt opgebouwd door blazers, die van hun rauwe electroroots net niet in een balkanmelodie vervallen. Dit is groots en opzwepend door enkele puik uitgewerkte fade-outs. Taplak is een snoodaard, die ons zwak voor het betere geratel perfect heeft uitgespeeld tijdens deze feestplaat.

En er wordt nog meer indruk gemaakt. Eline Mabilde laat van zich horen als de Vlaamse Uffie in Nice To Be A Girl, dat een tropische reggaezweem over zich heeft. Nu we toch met namen aan het goochelen zijn, smijt Taplak de Glimmers in de strijd. Samen namen ze de titeltrack voor hun rekening wat resulteerde in een mak, maar klassevol nummer. De flarden tekst worden er op een gezapig tempo tussengeflanst en we kunnen ondertussen wel stellen dat de oosterse strijkers het handelsmerk van dit album zijn.

Dat wil gelukkig niet zeggen dat we niets anders te horen krijgen. In Une Affaire A Istanbul eist de accordeon een hoofdrol op. Coole Balkan op een stevig tempo met enkele freestyle stukjes, die we enkel kunnen toejuichen. Zwier daar wat Frans gemompel, paardengehinnik en verhakkelde stiltes bovenop en je krijgt "Merdan Taplak is een vakman" als uitkomst.

Booty Trap sluit wat bizar af. Het nummer lijkt heel de tijd wat te zoeken via mysterieuze spacegeluiden of de doordrukkende stroop van een ruwe baslijn. De zen synths lijken op standby te staan en faden slechts af en toe in.

Dit album is geen triomftocht van start tot finish, maar precies dat verleent het net nog meer charme. Wij gaan deze plaat met veel plezier nog enkele keren opleggen.


01 April 2012
Ben Moens

Meer over deze artiest


Aanraders