Moby Hotel

V2
Moby Sober, dat is de enige manier om de laatste plaat van Moby te benoemen. Geen wereldplaat dus, maar eentje enkel voor het plezier!
Mobys Hotel is een dubbel-cd geworden met veel emoties en intimiteit. Het hoesje van de cd maakt ons duidelijk waarom: "I dont feel like making music that is airless and lifeless because I also really like people and the messy miasma of the human condition and I want to make messy, human records that are open and emotional." Aldus Moby. Hotel start met een instrumentale intro die je letterlijk voorbereidt op wat komen zal: een song die je meteen het juiste gevoel geeft. De cd kan dit niveau echter niet altijd hoog houden en wiegt heen en weer tussen ups and downs. Zowel de teksten als de muziek komen net iets te vaak eenzijdig over, en kunnen daardoor gaan vervelen. I Like It en Raining Again voelen grauw aan, maar toch is er melancholie op Hotel te bespeuren. De stem van Laura Dawn in de cover Temptation snijdt recht door je hart, maar de oprechtste song op de plaat is Love Should. Moby wil zich duidelijk niet meer laten leiden door trends en heeft een eigen wil gekregen, maar dat komt de cd niet altijd ten goede. Het lijkt alsof Richard Melville Hall (alias Moby) inspiratie tekort had om een cd te maken die heel de weg door kan blijven boeien. Hotel mist duidelijk de genialiteit van voorgangers als Play en 18; maar het blijft aangenaam luisteren.

12 Augustus 2005
Loran Pieck

Meer over deze artiest


Aanraders