Flying Horseman - Twist

Unday Records
Flying Horseman - Twist

Meesters in sfeerschepping, zo mogen we de jongens en meisjes van Flying Horseman noemen. De band van Antwerpenaar Bert Dockx vertelt op zijn tweede plaat ‘Twist’ een intens, donker verhaal. Een stroom van woorden en klanken die lang niet iedereen zal begrijpen, maar waaraan een select publiek zich graag zal laven.

Debuutalbum ‘Wild Eyes’ gooide al hoge ogen, maar nu levert Flying Horseman een echt totaalplaatje af. Het begint al bij die ontzettend knappe hoes die een perfecte teaser blijkt voor wat komen gaat: een ruim drieënvijftig minuten durend mysterie. Negen bevreemdende songs die langzaam maar zeker onder je huid kruipen.
Veel hebben de Antwerpenaars nochtans niet nodig om je met verstomming te slaan. De ijzersterke opener t.m.l. verrast met het simpele geluid van een bel. De wat lijzige stem van Bert Dockx, de excellente backing vocals en de sobere muziek nemen je vervolgens mee op een reis door de nacht. Duistere, soms zelfs huiveringwekkende folkmuziek van de bovenste plank.
Elk nummer neemt ook ruim z’n tijd om zich te ontplooien. De kortste song Back Where I Started duurt nog 4 minuten 34. En hoewel er niet altijd veel lijkt te gebeuren, duiken er stelselmatig nieuwe laagjes op, met een eerste echte gitaarexplosie in Memorial. Op ‘Twist’ voelen we een permanente, ingehouden dreiging. Enkel in de ruim negen minuten durende titeltrack barst die vulkaan nog eens op indrukwekkende wijze open. Pluim ook voor producer Koen Gisen die het geheel coherent laat klinken.
Zoals de Etna lang niet ieders favoriete vakantiebestemming is, zo zullen ook de vuurbollen van songs van Flying Horseman niet iedereen kunnen bekoren. Wegens te gelaagd, te donker en niet meteen toegankelijk. Op ‘Twist’ vind je geen riedeltjes die je kan meeneuriën. Geen enkele song zal meteen in je hoofd bivakkeren. Maar het gehele plaatje laat je onmogelijk koud.
Wij zagen Flying Horseman al eens in het voorprogramma van Isbells. In de porseleinenkast van lieflijke melodietjes ging het Antwerpse kwintet als een op drift geslagen ollifant tekeer. Met een plaat als ‘Twist’ in de valies lijken Nick Cave & The Bad Seeds een heel wat natuurlijkere biotoop voor Flying Horseman om in te gedijen.

09 April 2012
Bjorn Borgt

Meer over deze artiest


Aanraders