Het project van Koenraad De Pauw, die ondertussen enkele compagnons aan boord hees, komt met een veelbelovende ep op de proppen. Het betere songschrijven en gitaarwerk gebundeld in vier nummers staan gelijk aan een mooie toekomst. Thijs De Clus (Wallace Vanborn en Team William) en Maarten Heynderickx (Millionaire en Intergalactic Lovers) hielpen mee met de opnames en zagen dat het goed zat.

Annie Moore steekt van wal met een stevige gitaarscrumble. De kelende duovocalen passen dan ook perfect in het strakke punchplaatje. De zenuwachtige beheersing tijdens de strofes vergroten de spanning nog. Pik dit op, radiozenders aller landen!

Halfway kent een meer ritmische aanpak als de versterker af en toe wordt uitgeplugd. Toch tempert dit de elektrische lading zeker niet. Ook hier zorgt de zang voor een extra dimensie door op de gitaargolven mee te deinen. Wij horen The Darkness, maar dan venijniger.

Het nummer Ten Years kent een dubbel gezicht. De strofes zijn eerder kortaf met een simplistische drum als basis terwijl het refrein bulkt van zwiepende gitaren. De kortste song moet zeker niet onderdoen en bouwt verder mee aan een dijk van een ep.

Voor de outsiderrol is London, Bring It On meer dan geschikt. Wie het voorgaande, hardere werk prefereerde moet zich nu neerleggen bij een heerlijk langzame slowburner. Radiohead maar dan zonder de bizarre kant. Erg straf.

Ten Years kreeg trouwens nog enkele remixbeurten om de oren. We Are Prostitutes maken er een intergalactisch tripje (inclusief vocoder) van, de ZoMBeeZ spelen met loops en opgefokte synthstormen. Les Miami Punque houden het grootste deel van het nummer ongeschonden maar voegen er een laagje duistere dansbaarheid aan toe.