Nog voor we ook maar de kans kregen om de katers van oudejaar te verjagen, vielen we op 2 januari de Motormusic-studio binnen in Mechelen. Onze goede voornemens voor het nieuwe jaar: Een tweede plaat opnemen met de Canadese producer David Bottrill. Aan ons om hem zijn vierde Grammy te bezorgen.
Lees de rest van deze postVandaag staat in het teken van vertrekken. We worden allemaal vroeg wakker om het huis schoon te maken en onze koffers te pakken. We hebben in de middag nog één optreden gepland staan, voor 'Dutch Impact', met twee andere toffe Nederlandse bands Death Letters en De Staat. Vandaag is alles strak gepland, want we moeten met zekerheid ons vliegtuig halen, om direct na de vlucht in Parijs op te treden.
Lees de rest van deze postDeze dag staat in het teken van twee optredens. De eerste is een radioshow in een kleine maar goed uitgeruste studio, in de ongelofelijk dure buurt The Village, waar veel bekende types lijken te wonen. Zo loopt zanger Ralph bijna voetballer Thierry Henry van zijn sokken.
De sessie in de studio wordt een mooie opname, die in november uitgezonden gaat worden.
Lees de rest van deze postVandaag een dag vrij om de stad bekijken, behalve één afspraak voor een interview om 11.00 uur.
We komen echter zodanig vast te zitten in het verkeer van de binnenstad, dat we pas een uur later verschijnen op de afgesproken plek: The Pink Pony. De interviewster, Petra van het Duitse muziek magazine 'Visions', blijkt gelukkig nog goedgemutst te zijn. Het wordt een leuk gesprek, waarbij we samen eten en er veel gelachen wordt. Petra zal ons de rest van de tour volgen om een uitgebreid artikel te schrijven.
Lees de rest van deze postNa een paar uur slaap is de hele band alweer wakker. In New Jersey is het nog heel vroeg, maar in Nederland is de ochtend begonnen.
Ondanks de korte nacht is iedereen behoorlijk uitgerust. Het oude strandhuis waar we verblijven heeft een rustgevende werking door zijn rustige gekraak, het geluid van Amerikaanse goederentreinen in de verte en het ruisen van de oceaan aan het eind van de straat. Vanaf de veranda blijken we de oceaan zelfs te kunnen zien.
Lees de rest van deze postIn een opmerkelijk krappe hotelkamer naast het vliegveld Charles de Gaulle, gaat 's ochtends vroeg de wekker. We zijn op weg naar New York.
Vijf man, achttien stuks bagage, we zijn overgeleverd aan de grillen van de groundcrew van American Airlines. Maar alles komt mee aan boord.
Gewapend met een werkvisum en een enorme stapel formulieren om aan te tonen dat we echt geen varkens in onze koffers vervoeren, we geen nazi verleden hebben, of in de stad ons lichaam komen verkopen, komen we ongeschonden de grens over.
Lees de rest van deze postWe schrijven vrijdag 18 februari 2011 zo rond 11.30u, Narita Airport Express.
Lees de rest van deze postBad news : het koude winterweer heeft me met een knoert van een verkoudheid opgezadeld.
Ik hou er een Tom Waits brom aan over die helaas niet zo past bij onze muziek.
De verdere opnames van de vocals moeten daardoor tot nader order worden uitgesteld ...
Lees de rest van deze postDag 2 van de vocals en het begint te lopen. We overlopen eerst de vorige opnames en die blijken dik ok. Het zorgt voor een goeie vibe en het volgende nummer vraagt al heel wat minder takes.
I feel good: met een pintje in de hand (kwestie van op tijd de stembanden te smeren) durf ik al eens een stevig dansje te placeren in mijn vocal booth ...
Lees de rest van deze post
