Uitblazen geblazen. 'Till next week!
Lees de rest van deze post
Zaterdag is het 40 zomers geleden dat de meest geniale gitarist aller tijden voor eeuwig 27 moest blijven. Cedric Maes, de meest geniale gitarist ten zuiden van de ring rond Hasselt, tevens snarenbezweerder bij de band die hier tot u blogt, vertelde vorige week al hoe diep die James Marshall Hendrix onder zijn huid zit.
Lees de rest van deze postWe zitten mooi op schema. Tegen de vooravond staan de laatste twee nummers er op. Nu is het tijd om te...
Lees de rest van deze postDat het niet altijd even vlot kan gaan, bewijst vandaag. Jeezes, wat een dag. Duizend takes, veel stomme fouten, vergissingen, ... Enfin, morgen een nieuwe start. Nog twee nummers te gaan en dan staan alle basic tracks er op.
Op Gordon 's t-shirt staat een jong meisje dat haar tong uitsteekt terwijl ze haar middelvinger in de lucht steekt. Schoon.
Van het harde werk hangen de wallen van Fredje Drum ter hoogte van zijn kin. Echt schoon.
Lees de rest van deze postHet tempo van drie nummers per dag lijkt ons te bevallen. Ook de tweede dag klokten we af op drie. Nice. Nog de helft te gaan. Gisterenavond, tijdens het laatste loodje, was het even paniek toen bepaalde groepsleden vonken uit de tweeters van Fred 's basversterker meenden te ontwaren. Visuele hallucinaties als signaal van moeder natuur dat het tijd wordt om er mee te kappen voor de dag.
Het aanvangsuur is na rijp beraad wijselijk met een uurtje verlaat. Tegen elven beginnen is vroeg genoeg. Daar waren we het allemaal ongewoon snel over eens.
Lees de rest van deze postNog 13 dagen en 10 songs te gaan. De basic tracks wel te verstaan, maar bon.
Na een marathonronde de eerste dag, viel de ochtend van de 14de september als een blok lood. Koffie... wat een prachtige uitvinding.
De drums worden op punt gesteld en we flikkeren er tegen het einde van de dag probleemloos nòg drie nummers op. " Awesome band! " zegt Gordon. Hèhè.
Het wordt een dag van de tragere nummers. De prachtige room van de Jet studio kleurt de klank. Toch een top-plek, die Jet.
Lees de rest van deze post12 songs.
14 dagen.
13 september.
De eerste dag in de legendarische Brusselse Jetstudio. Na drie maanden preproductie ergens op een geheime locatie in de Antwerpse rand, is A Brand klaar voor de opnames van hun vierde album. Ze krijgen daarbij de gewaardeerde assistentie van niemand minder dan de heer Gordon Raphael, een in Berlijn residerende Amerikaan.
Lees de rest van deze postMidzomerse nachtmerries. En slijm. Soms bloed. Meestal niet. Mijn verkoudheid kabbelt voort op warme, zachte golfjes. Op den duur droom je ervan: maandenlange dagen doordrammen op dezelfde akkoordjes en 's nachts, tijdens ons hatelijke slaappatroon, opnieuw. En opnieuw, en opnieuw, en opnieuw, en opnieuw. Gitaren en open beenbreuken. Zweren op de bas. Geamputeerde synthesizers. Ritmes die oplossen in een glas of smelten op de tong. Aan u de keuze! Koop nu. Nu! NU!!!
Lees de rest van deze postGeen wind, enkel regen. Veel regen. Van het loodrechte soort. We lopen hier in de plassen op het plafond. Maar dat maakt het verschil niet. Water druppelt eigenlijk vaker naar boven. En in de verte: gitaargieren. Nope, dat stuk lawaai fladdert rond mijn middel... Bon, ik voel het al aankomen. Deze gaat de verkeerde kant uit. Even een paar kartonnen cola aanslaan, cafeïne in de aderen, nicotine naast het hart. Ik ben meteen terug.
Maya's Moving Castle is momenteel niet beschikbaar, gelieve een bericht in te spreken na de toon. Beeeeep. Klik-k... Verdomme.
Lees de rest van deze postNa veelvuldige klachten werd besloten u, de lezer, nu ook daadwerkelijk een blik te gunnen achter de schermen van de opnames van ons debuut. Vlug, voor ik me bedenk!
Screw contractbreuk. Alhier onze visie op het concept "popplaat"... Yeah whatever. Drumopnames, deel één. Fun, fun, fun! Want voor drie vierde van de band komt dat neer op zitten, luisteren, en al dan niet goedkeurend knikken. Niet dus, ritmes zijn binnen dit ensemble té belangrijk om het al te vlotjes af te borstelen.
Lees de rest van deze post
