10 Days Off 2010 Van flinterdun tot ruw gekapt

18 Juli 2010 - Vooruit Kunstencentrum, Gent
10 Days Off 2010

Het Gentse minimal- en technolabel Curle vierde dit jaar zijn 25ste release. En waarschijnlijk ook de succesvolle vier afgelopen jaren. Met artiesten als Thomas Brinkmann, Anthony Collins en Efdemin haalde men ook meteen een paar opvallende namen binnen en mag het label zich een van de belangrijkste pijlers noemen van het Belgische technogebeuren. Reden genoeg dus om af te zakken naar de label night op 10 Days Off.

De hoogdagen van dat technogebeuren liggen echter al lang achter ons. Dat blijkt eens te meer als we Vooruit binnen wandelen en merken we geen uren zullen moeten aanschuiven om een pint te bestellen, dat we onze wildste breakbeat danspassen kunnen boven halen zonder iemand te raken en we niet naar de chill out hoeven te vluchten met verschijnselen van claustrofobie. Er hangt een relax sfeertje terwijl labelbaas Fader de aanwezigen opwarmt.

Nu, te hard opwarmen moest ook weer niet of het gevaar bestond dat Phillip Sollmann, de Duitser die men Efdemin noemt, in een diep gat zou vallen. Wie dit jaar nog ‘s mans tweede en bejubelde album ‘Chicago’ erop na sloeg, wist zich te verwachten fijn geweven minimal. Efdemin’s platen klinken als ambachtelijke werkstukjes waaraan met de grootste zin voor detail aan gewerkt is. Of dat ook automatisch spannend dansvloermateriaal oplevert, dat is dan weer een andere vraag.

Net zoals zijn eigen muziek bestaan ook zijn dj sets uit flinterdunne laagjes die opgestapeld worden, bouwt hij langzaam op en ligt het tempo laag. Naar onze zin gaat het allemaal te traag. Een zaal als Vooruit moet je in een roes weten te krijgen en daar slaagt Efdemin niet in. Wij slaan rustig een babbeltje met ons gezelschap en voelen op maar weinige ogenblikken de drang om ons in beweging te zetten.

De platen van Efdemin hebben duidelijk last van de warmte en blijven een paar keer hangen, wat voor een paar afgrijslijke basketbalmomenten zorgt. Erg gelukkig ziet hij er na een paar fluitconcerten dan ook niet uit. Een tegenvaller, en dat is dan niet voor rekening van Sollmann, is het geluid dat bijzonder flets klinkt, alsof de middelste tonen uit de muziek gefilterd zijn. Nochtans een vereiste als je muziek programmeert waarbij de kleinste details en veranderingen van levensbelang zijn.

De geluidskwaliteit stemt ons pas tevreden bij de set van 2000 And One, de Nederlander die ons met onder meer Spanisch Fly en instant classic Tropical Melons toonde dat er nog wel degelijk boeiende techno gemaakt kan worden. Zijn stijl is meer onbevangen. Ruwe techno kan afgewisseld worden met all-round klassiekers als Underground Sound Of Lisbon’s So Get Up, Daft Punks Around The World of Cassius’ Feeling For You. We zien het de Duisters nog niet doen.

En we moeten je er waarschijnlijk niet bij vertellen dat dit voor een feestje zorgt. Heel even dan toch want Peter Van Hoesen, sinds dit jaar resident deejay in de Brusselse technotempel Fuse, kruipt terug naar de diepste krochten van de techno. Het zijn dan ook de echte hardcore fans die overblijven en zich laten onderdompelen.

Een wat wisselvallige avond in onze oren, maar wel eentje met een goede afloop. Wij kijken nu al uit naar spannend vervolg.


20 Juli 2010
Koen Van Dijck

Meer over deze artiest


Aanraders