dEUS Op zoek naar speelgenot

17 December 2011 - Vorst Nationaal, Brussel
dEUS

Voor het eerst sinds hun bestaan zit dEUS in rustig vaarwater. Er zijn geen leden opgestapt omdat ze zich wilden toeleggen op een zijproject, en er is niemand de controle over zijn drankprobleem verloren heeft. Tom Barman heeft in Mauro Pawlowski een tweede frontman gevonden en die rol lijkt Mauro ook te bevallen.

Op ‘Keep You Close’, hun nieuwe cd, hoor je dat ook. dEUS hoeft zich niet meer te bewijzen, dat is zeker. Het probleem is alleen: er staan deze keer geen wereldnummers op. Geen The Architect, geen Instant Street, geen Nothing Really Ends, al zeker geen Fell Of The Floor, Man of Hotel Lounge (Be The Death Of Me). Misschien moeten sommige songs nog groeien en is het nog te vroeg om een finaal ordeel te vellen, maar voorlopig klasseren we ‘Keep You Close’ als middelmatig.

Hun optredens in Vorst Nationaal en het Sportpaleis waren een eerste gelegenheid om de nummers live te horen in eigen land (op een vervroegde doortocht tijdens Les Nuits Botanique eerder dit jaar na). Tussendoor speelden ze nog een concert voor beperkt publiek in Les Ateliers Claus, maar volgens kwatongen was dat gewoon een marketingtruuk om kunstmatige schaarste te creëren en zo die laatste tickets voor Vorst aan de man te brengen. Wat trouwens gelukt leek te zijn.

Helaas, ook live bleek het nieuwe materiaal nog niet echt te overtuigen en kwamen de sterkhouders toch vooral van vroeger. Bij opener The Final Blast was het nog wat zoeken om de juiste geluidsbalans te vinden, maar verderop in de set was er geen excuus meer om Twice (We Survive) en Keep You Close gewoon saai te noemen. Dark Sets In klonk dan weer te schreeuwerig. Het publiek wachtte die nummers beleefd uit en leefde op bij gekende werk als Instant Street of Little Arithmetics.

Pas naar het einde toe leken de mannen een vorm te vinden die groot genoeg was om de arena te vullen. Vooral Bad Timing was magistraal en bovendien voorzien van de prachtigste visuals. Een digitaal bewerkt beeld van een pogoënde menigte van toeschouwers werd geprojecteerd op het gordijn achter het podium en de groep mensen groeide in aantal naarmate de song zijn climax naderde. In die menigte tekenden zich steeds duidelijker twee herkenbare gezichten af: dat van Mauro links en dat van Tom Barman rechts. Het waren rockiconen die op dat moment terugstaarden naar ons, terwijl wij keken naar hen. Uiterst geslaagd!

In de bissen toonden de heren zich pas echt heer en meester en speelden uit de losse pols strakke versies van Theme From Turnpike, Hotel Lounge, Suds & Soda en Fell Off The Floor, Man. Zelfs Mauro Pawlowski verloor een moment zijn ironische cool en toonde iets wat leek op speelgenot. Hopelijk vinden ze dat binnenkort ook terug in hun nieuw werk.

Tom Barman wuifde ons uit met de woorden “tot in februari, en de maanden daarna”. Misschien komt dat dus wel sneller dan we verwachten.


18 December 2011
Kristof Van Landschoot - Foto Patrick Geens

Meer over deze artiest


Aanraders