Dent May Across The Multiverse

Carpark Records
Across The Multiverse

Dat multiversum van Dent May, wat moeten we ons daarbij voorstellen? Kijk naar de hoes van de jongste worp van de bescheiden indiepop-garnaal en je hebt een idee: een Californische zonsondergang met palmbomen en een ufo, een panorama op onze blauwe aardkloot en centraal: de gereserveerde May met smoking en bravejongenscoupe. Inderdaad: 'Across The Multiverse' klinkt serieus, speels en licht spacy.

Dent May is niet van LA, maar van de Mississippi, of daar in de buurt. "In Los Angeles kijkt niemand vreemd op als je in een smoking de supermarkt binnenwandelt." Vast een hele geruststelling voor May, die nog altijd zijn jongensdroom najaagt: hotelloungebarzanger worden. 

Dat raden we af. Dent May moet met 'Across The Multiverse' de wereld rond. Zo lekker luistert zijn vierde plaat weg, die hij vrijwel volledig in zijn uppie opnam in een Californische slaapkamer.

'Across The Multiverse' klinkt warm; seventies-warm zelfs, met een droge drumsound en een fantasierijke mix van synths en strijkers, gitaar en piano. Bovendien kreeg May van de natuur een aangename, egale, lage stem die hij flexibel in pittige bochten kan sturen. Je zou de verwijzing uit de perstekst naar voorgangers als Brian Wilson en Van Dyke Parks kunnen weglachen, maar Dent May lacht laatst. Want behalve puzzelen met geluid, is hij ook goed met melodieën.

De meest briljante? Die van Face Down In The Gutter Of Your Love; over een ik-figuur die door het zand gaat voor zijn wispelturige (gehuwde) minnares. De manier waarop May twee compleet verschillende refreinen naadloos aan elkaar last, ontmaskert hem als volbloed songschrijver.

Tekstueel houdt hij het doorgaans eenvoudig, maar hij roept wel interessante beelden op. Dat doet hij sneller dan zijn puberale zelf in Picture On A Screen, dat begint met het irritante geluid van een manuele inbelverbinding. De song gaat over een afbeelding die zich hemeltergend traag openbaart - vermoedelijk van een vrouwspersoon met weinig om het lijf. "Render yourself to me", smeekt May. Leve 4G, lijkt de boodschap. 

In 90210 bezingt May het glamourleven binnen de grenzen van 's werelds beroemdste postcode, die van Beverly Hills. Champagne, kaviaar, palmbomen en plastische chirurgie, ... Zo gaat het er daar ongeveer aan toe. En het pak past buitenstaander May niet helemaal als gegoten.

Het spacy element? Dat zit onder meer in Distance To The Moon - over een onbereikbare liefde - en de titelsong. Across The Multiverse is een raak duet met Frankie Kosmos, zonder stroop of andere toegevoegde zoetigheid. Een nagenoeg perfect, kosmisch wonder dat constant van de donkere naar de lichte kant van de maan vliegt.

Dent May weet zijn uitschieters goed te spreiden: de openingshattrick, het een-tweetje van 90210 en Face Down in het midden en Distance To The Moon als passend melodramatisch slot. Even serieus, speels en spacy als zijn nieuwste langspeler, zo sluw en gesofisticeerd is Dent May.


9 november 2017
Fabian Desmicht