Discovery - LP

XL Recordings

Bjorn Borgt29 oktober 2009

LP

Cd’s zijn eigenlijk wonderbaarlijk multifunctioneel. Uiteraard dienen ze in eerste instantie om fraaie muziekjes voort te brengen, maar je kan ze ook perfect gebruiken als minifrisbees, onderleggers of uit de kluiten gewassen oorbellen. Als u díe functies eens wil uittesten, raden we ‘LP’ van Discovery aan.


Twintig seconden, zo lang heeft ‘LP’ van Discovery ons kunnen bekoren bij een eerste luisterbeurt. Verder hebben we ons vooral mateloos geïrriteerd aan de bliepjes en andere elektronische geluidjes die deze plaat overheersen. Meer nog, we hebben zelfs gecheckt of er niks aan onze cd-speler schortte, omdat het geluid soms leek weg te vallen. Maar dat bleek bij nader inzien ook gewoon de ‘muziek’ te zijn.

Nochtans gaan achter het Discovery-project niet de minste namen schuil. Bezielers zijn de Amerikanen Rostam Batmanglij en Wes Miles. Die eerste is de toetsenist van Vampire Weekend, Wes Miles is de zanger van Ra Ra Riot. Beide heren waren evenwel al met dit project bezig vóór hun bands het licht zagen.

Wie bijgevolg indie verwacht, in de lijn van de muziek die ze met hun respectievelijke groepen op de wereld loslaten, is er echter aan voor de moeite. Gitaren zijn nergens op dit album te bespeuren, enkel pure elektronica. Het duo heeft zich in de studio ongetwijfeld geamuseerd met het uittesten van alle geluidjes in de synthesizer. 

In het nummer Osaka Loop Line willen we zelfs even meegaan, alsof we ons bevinden in het Sportpaleis tijdens een optreden van dancekoning Regi. Maar ook deze song gaat uiteindelijk ietwat verloren in een zee van irritante achtergrondgeluidjes.

‘LP’ heeft veel weg van een soundtrack bij een Mario Bros-spelletje: Mario die goud pakt, Mario die beschoten wordt en alle andere mogelijke emoties in het leven van Mario Bros. Het maakt ons wat nostalgisch naar die fijne games van vroeger, maar de geluidsband ervan hoeven we toch niet per se in ons bezit te hebben.

De zangpartijen zijn nochtans zeer degelijk, en ook op de prestatie van Ezra Koenig van Vampire Weekend, in Carby, valt weinig verkeerds te zeggen. Het is enkel het muzikale sausje dat ons totaal niet kan boeien. 

Zelfs de elektronische cover van I Want You Back van The Jackson Five kan het tij niet keren en is eigenlijk vrij schaamteloos. Rostam en Wes, bedankt voor de onderzetter.

← Terug naar overzicht