Dry Cleaning - Secret Love
4AD
Onze liefde voor dit trio is moeilijk geheim te noemen. We bewierookten de band al eerder. Maar toch… een derde album op minder dan vijf jaar tijd, zou dit wel goed aflopen en blijven boeien?
Het korte antwoord is een volmondig “ja”, maar we zullen dat ook onderbouwen, want zoals u misschien wel weet, zingt Florence Shaw, de tot frontvrouw gebombardeerde dichteres van Dry Cleaning nauwelijks. Ze debiteert haar teksten zoals het een poëet betaamt, maar vaak op een droge, übercoole manier alsof ze ver boven het gewriemel van de gewone mens vertoeft. “I don’t give a fuck” zingt ze zelf herhaaldelijk in My Soul Half Pint.
Dat dit enkel schijn is, blijkt uit de observaties die de teksten bevatten. De stream-of-conciousness-teksten handelen vaak over de meest banale gebeurtenissen. Ze worden gekruid met wrange humor, prikkelende metaforen en kleurrijk vocabularium. Voeg daarbij de sonische storm die gitarist Tom Dowse, bassist Lewis Maynard en drummer Nick Buxton geregeld ontketenen en je krijgt een heel interessante cocktail die nu al drie platen lang smaakt.
Het geheim zit in de subtiele, maar duidelijk aanwezige variatie die de band, ondanks het achterwege blijven van echte zanglijnen, toch in zijn sound weet te steken. En zelfs die lacune moeten we nu relativeren. In het titelnummer van deze plaat onderneemt Shaw zowaar een poging tot zingen. Ze zal nooit een Bianca Castafiore zijn, maar dat drukt de pret niet. Daarvoor zijn de teksten gewoonweg te geniaal.
Zo beschrijft ze op The Cure Things een tweeling die in een impasse verkeert en vat ze de vervreemding tussen beiden samen in de zin: “We’re meant to be from the same egg, but you confuse me.” En in slotnummer Joy lanceert ze een niet mis te verstane oproep naar vriendelijkheid: “It's a horror land/ Destruction/ Don't give up/ On being sweet.”
Het is opvallend, want zelfs al zweert de band hun donkere post-punk sound niet af, toch zit er veel positiviteit, absurde humor en zelfs romantiek in de teksten. Het sinister klinkende Evil Evil Idiot verdedigt verrassend en vurig snelle maaltijden uit de microgolfoven en wijst resoluut alle “kwaaraardige studies” van de hand die beweren dat die kanker veroorzaken. En opener Hit My Head All Day neemt op een verrassend speelse manier de manipulatie via sociale media door Nieuw Rechts op de korrel.
“I make sure there are hidden messages in my work” zo klinkt de laatste zin van Cruise Ship Designer, nog zo’n hoogtepunt van de plaat. Wat die boodschappen zijn, moet je zelf maar uitvlooien, maar het is een feit dat de teksten het fundament blijven waarrond de sound van Dry Cleaning is opgetrokken. Daarmee doen we misschien tekort aan de instrumentatie en de productie door – verrassing! – Cate Le Bon, maar dat is geenszins de bedoeling. Zoals eerder gesteld: het is de combo die Dry Cleaning de vaandeldrager maakt van spoken word post-punk.