Jackie Leven - The Haunted Year: Winter
Cooking Vinyl
Dimitri Muylaert — 16 maart 2009
Google bleek de enige manier te zijn om meer te weten te komen over Jackie Leven. Sindsdien weten we weer dat hij een Schotse singer-songwriter is die in een duister verleden ook wel eens een punkplaatje de wereld in gooide. Met 'The Haunted Year: Winter' blijkt de man echter weer volledig “into folk” te zijn.
Deze dubbelaar blijkt de eerstgeborene van een muzikale vierling te zijn. Jackie is namelijk van plan om acht van zijn “fanclub-only” plaatjes uit te brengen in groepjes van twee. Elk seizoen van 2009 zal er een dubbelaar verschijnen.
De winter brengt ons alvast 'Men In Prison' en 'Munich Blues'., zoals de respectievelijke cd's werden genoemd. Het eerste schijfje bevat een liveregistratie van een optreden in een Noorse gevangenis terwijl het andere de weerslag is van een concert in Munchen. Bent u nog mee?
'Men In Prison' gaat van start met de hopeloos gedateerde titeltrack die niet live maar doodgewoon in de studio op band werd gezet. Onze maag kan wel wat verdragen, maar als we een wild galmend stukje muziek als dit door de strot geramd krijgen, durft ze wel eens protesteren. Met het nummer is niks mis. Integendeel, het zit erg goed in elkaar. Maar de productie doet ons zo aan de muziek uit ons geboortejaar denken dat we spontane braakneigingen krijgen.
Verder horen we op 'Men In Prison' erg virtuoos, akoestisch gitaarspel, helaas doorspekt met het overbodige gezwans van de hoofdrolspeler. Niet alleen tijdens het openingsnummer werkt de sound ons trouwens danig op de zenuwen, ook tijdens de rest van het album zijn er een paar zaken die ons storen. Het ergste is het geluid van de akoestische gitaar. In de plaats van de houterige warmte die zo'n instrument kenmerkt, krijgen we een kil gezoem, ontdaan van enig organisch accent. Uiteraard speelt de PA daarbij een niet onaanzienlijke rol, maar er zijn nu eenmaal grenzen.
Aan goede songs echter ook hier absoluut geen gebrek. Extremely Violent Man is, net als The Garden, een knap nummer. Ze verdienen gewoon een betere plaats. Zet ze op een akoestische studioplaat met een smaakvolle sound en we zijn zonder meer fan.
Broertje 'Munich Blues' is dan weer heel anders van opzet. Hier speelt Leven niet solo maar wordt hij bijgestaan door Michael Cosgrave, een keyboardspeler. En het is net deze toetsenist die de sfeer hier danig verpest. Enya-achtige soundscapes maken van kwalitatieve nummers echte lachertjes. Eeuwige zonde.
'The Haunted Year: Winter' vergelijken we mischien het best met een uitermate lekker snoepje, omgeven door een zeer lelijke onwelriekende verpakking. De aankleding van dit album verpest het warme hart van de muziek. Hopelijk zijn de andere releases fijner. Dit is alvast een gemiste kans.
De winter brengt ons alvast 'Men In Prison' en 'Munich Blues'., zoals de respectievelijke cd's werden genoemd. Het eerste schijfje bevat een liveregistratie van een optreden in een Noorse gevangenis terwijl het andere de weerslag is van een concert in Munchen. Bent u nog mee?
'Men In Prison' gaat van start met de hopeloos gedateerde titeltrack die niet live maar doodgewoon in de studio op band werd gezet. Onze maag kan wel wat verdragen, maar als we een wild galmend stukje muziek als dit door de strot geramd krijgen, durft ze wel eens protesteren. Met het nummer is niks mis. Integendeel, het zit erg goed in elkaar. Maar de productie doet ons zo aan de muziek uit ons geboortejaar denken dat we spontane braakneigingen krijgen.
Verder horen we op 'Men In Prison' erg virtuoos, akoestisch gitaarspel, helaas doorspekt met het overbodige gezwans van de hoofdrolspeler. Niet alleen tijdens het openingsnummer werkt de sound ons trouwens danig op de zenuwen, ook tijdens de rest van het album zijn er een paar zaken die ons storen. Het ergste is het geluid van de akoestische gitaar. In de plaats van de houterige warmte die zo'n instrument kenmerkt, krijgen we een kil gezoem, ontdaan van enig organisch accent. Uiteraard speelt de PA daarbij een niet onaanzienlijke rol, maar er zijn nu eenmaal grenzen.
Aan goede songs echter ook hier absoluut geen gebrek. Extremely Violent Man is, net als The Garden, een knap nummer. Ze verdienen gewoon een betere plaats. Zet ze op een akoestische studioplaat met een smaakvolle sound en we zijn zonder meer fan.
Broertje 'Munich Blues' is dan weer heel anders van opzet. Hier speelt Leven niet solo maar wordt hij bijgestaan door Michael Cosgrave, een keyboardspeler. En het is net deze toetsenist die de sfeer hier danig verpest. Enya-achtige soundscapes maken van kwalitatieve nummers echte lachertjes. Eeuwige zonde.
'The Haunted Year: Winter' vergelijken we mischien het best met een uitermate lekker snoepje, omgeven door een zeer lelijke onwelriekende verpakking. De aankleding van dit album verpest het warme hart van de muziek. Hopelijk zijn de andere releases fijner. Dit is alvast een gemiste kans.