Kid Harpoon - Once
Young Turks
Bjorn Borgt — 24 september 2009
Tussen de stapel debuutplaten die we wekelijks moeten doorploegen zit af en toe een aangename ontdekking. Zo is er Kid Harpoon, het project van de Engelse singer-songwriter Tom Hull, die zijn eerste album ‘Once’ op de wereld loslaat. Erg wereldschokkend en vernieuwend klinkt het allemaal niet, maar Tom Hull beschikt duidelijk over flink wat talent.
Het zal voor de Joost Zweegersen dezer wereld vertrouwd in de oren klinken, maar een debuutplaat maken is niet evident. Zo ook voor Tom Hull. Zijn eerste twee ep’s (eind 2007 – begin 2008) kregen lovende kritieken. Hij mocht mee op tournee met onder meer The Kooks. Iedereen verwachtte dat het album snel zou volgen, maar dat was buiten Kid Harpoon gerekend.
Hull was niet tevreden met zijn songs en bleef maar schaven. Pas toen hij producer Trevor Horn (die eerder al een brede waaier van artiesten onder zijn hoede nam, gaande van Cher over Pet Shop Boys tot Paul McCartney) ontmoette, viel alles in zijn plooi.
En nu is er dus ‘Once’, dat gretig aftrapt met het uptempo, lekker in het oor liggende Stealing Cars. De toon is meteen gezet en die toon klinkt typisch Brits: denk aan Razorlight en vooral aan The Kooks. Dezelfde catchy sound horen we ook in de uitstekende single Back From Beyond en in onze favoriet Burnt Down House. Ook Flowers By The Shore en Marianna teren op hetzelfde recept. Ze zijn verdienstelijk, maar al even snel weer vergeten.
Soms klinkt Kid Harpoon zowaar een beetje Belgisch. Enkele nummers doen stevige Sioen-invloeden vermoeden. In titeltrack Once, Running Through Tunnels en vooral in Death Of A Rose palmt de piano plots de prominente plek van de gitaar in. Dit doet sterk denken aan het werk van de kleine Gentenaar, en moet daar niet voor onderdoen.
Naar het einde van de cd toe wordt het allemaal wat minder en verslapt onze aandacht een beetje, maar uiteindelijk overheerst het goede gevoel toch. Tom Hull, Kid Harpoon, heeft heel wat in zijn mars. We zijn ervan overtuigd dat hij in de toekomst nog fijne singer-songwriterpareltjes uit zijn mouw zal schudden. Of dat de nabije toekomst zal zijn, mag Joost (Zweegers?) weten.