KMFDM - Enemy
Metropolis Records
We zouden graag zeggen dat KMFDM er inmiddels al zo’n tweeënveertig jaar als een kathedraal staat en een solide pilaar in het rijk van industrial en electronic body music vormt, maar dan kreeg de vierentwintigste studioplaat en bijbehorende tournee van het Hamburgse combo plots een knauw doordat Sascha Konietzko plots omwille van stevige gezondheidsproblemen in de kliniek moest opgenomen worden (en in therapie moest). Gelukkig staat alles anderhalve maand later wel in de startblokken en kunnen we ‘Enemy’ nu met volle kracht op je afvuren!
Toegegeven, we moesten even met de oren flapperen toen het kwartet met enigszins ijl en zweverig, bijna akoestisch gitaarwerk dit album opende. Maar dan scheurde de kenmerkende mokerslag van hakkende riffs, scherpe beats, digiscapes en vervormde roepzang alle lieflijkheid gelukkig snel doormidden. KMFDM kreeg in het verleden wel meer het verwijt extreme muziek als industrial metal met veel kwinkslagen en digitale toefjes naar het brede publiek toe te brengen. Maar die eer heeft een band als Rammstein gelukkig van hen afgesnoept. En het geeft deze band net de ruimte om te blijven experimenteren.
Je hoeft dus niet te fronsen wanneer plots een heavy metal-gitaarsolo van nieuwkomer Tidor Nieddu opduikt, Lucia Cifarelli met de bezwerende vampstem de micro grijpt of zelfs dochter Annabella Konietzko in Yoü haar debuut maakt als songwriter. Die eerste stap klinkt misschien nog net iets te jong en zweverig naar onze smaak. In elk geval zijn het die wapens die KMFDM al langer inschakelde om niet een hele plaat lang te moeten dreigen met het “ultra heavy beat”-genre van stampende beats, mokerende bassen, hakkende gitaarriffs en scanderende slogans (hoewel songs als L’état (C’est Moi) natuurlijk nu al mee tot het erfgoed behoren). Of een lekker bitchy en zelfs ietwat funky Vampyr.
Het zijn dan ook net die knallers die het voortouw nemen in de elf tracks en de iets softere, melodieuze momenten die een gevoel van “aanvulling” geven. (Horen we nu echt een platte, echoënde dubsong passeren tegen het einde van deze eclectische plaat?) Dat past trouwens ook bij de lekker snerende, punky en sarcastische antipolitieke teksten van de band. Wij gaan dan ook voluit voor de momenten waarbij de vuisten de lucht in mogen en beats en een noise van gitaren stevig om de oren meppen. Om maar te zeggen dat u meteen mag doorspoelen naar een Ministry-alike song als Outernational International wat ons betreft. Een track die duidelijk maakt dat het KMFDM-vuur totaal nog niet geblust is. Gelukkig maar.