Minipony - Detach

ECUADOR! Ziezo, nu zit die oorwurm van Sash! ook weer voor de komende week in je hoofd. Gelukkig heeft de volgende band enkel de nationaliteit gemeen want qua muziek zitten we in een totaal ander territorium. Met de welluidende bandnaam Minipony brengt dit Ecuadoriaanse trio hun derde album 'Detach' uit.

De band omschrijft zichzelf als djent, en daar komt het aardig bij in de buurt. Het is echter een hele vreemde combinatie van math-rock, Zuid-Amerikaanse invloeden, djent en progmetal. Je hoort flarden van The Dillinger Escape Plan, Jinjer, Spiritbox, Otep, ... En dat alles met een verwoestende mix die je gehoor tot het uiterste drijft.

We krijgen zes songs van Minipony, waarvan er twee een instrumentale intro en ditto intermezzo zijn. De andere nummers klokken tussen de vier en vijf minuten, maar zijn zodanig gevuld dat ze veel langer lijken te duren.

Detachment is de ideale (echte) opener voor dit album en tikt elk vinkje aan qua introductie tot de band. Zangeres Emilia Moncayo laat haar stembereik vanaf de eerste noot horen en dat zal doorheen de drie andere songs niet veranderen.

Als je dacht dat Detachment vreemde ritmes had, moet het beste nog komen met Hope. Zelfs na vier luisterbeurten is het bijna onmogelijk om de gitaarriffs van Amadeus Galiano te ontcijferen. Dit lijkt quantumfysica voor gevorderden.

Met het daaropvolgende Pachanga is het hetzelfde verhaal. Ook hier weer uiterst complexe ritmes waar je geen weg mee weet. Gelukkig is er halfweg de song een stuk waar je wél het tempo kan meevolgen, een heerlijke afwisseling.

Afsluiter Inner Dance is letterlijk een rituele dans waarbij een tegenstrijdig tempo constant aangehouden wordt en de dubbele kick van drummer Carlos Sanchez dik in de verf komt te staan. Ter info, het is zeer goed mogelijk dat je na het beluisteren van 'Detach' even moet loskoppelen (what's in a name) van alle complexiteit - en misschien kan dat wel met de vooraf vermelde hit van Sash!.

Maar het is moeilijk om hierover een oordeel te vellen. Het is straf om muziek als deze te schrijven en te brengen, maar tegelijk vraag je je af "waarom?". Het is grotendeels veel te moeilijk om te volgen, de inhoud is ver te zoeken en het heeft allemaal maar weinig zin. Nu, Minipony stond voordien op Summer Breeze en 70,000 Tons of Metal, dus het zal allemaal wel goedkomen met deze nieuwe 'Detach'.