Mitski - Nothing's About To Happen To Me

Dead Oceans

Mitski schrijft momenteel de muziek en teksten voor de musicalbewerking van ‘The Queen’s Gambit’. Toch had ze ook nog tijd om een achtste studioplaat op te nemen.

Die plaat bouwt verder op de sound van ‘The Land Is Inhospitable And So Are We’ en je hoort dan ook de tourband en het ensemble van ‘The Land’. Die concertfilm kwam onlangs in zevenentwintig landen in de bioscoop en werd vastgelegd op ‘The Land: The Live Album’. Dat Mitski vooral bezig is met filmische muziek, blijkt ook uit de nummers op ‘Nothing’s About To Happen To Me’. Het gaat alle kanten uit: van pathetische zeemansliedjes met accordeon over americana en tedere ballades tot striemende indierock.

Toch zit er ergens een thema in dat de nummers samenhoudt. Nogal wat nummers ljken te gaan over verhuizen, een veilige plek zoeken, maar is het huis wel opgetrokken uit steen en hout of gaat het hier over een metaforisch huis: haar hoofd waarin zich van alles afspeelt? Where’s My Phone lijkt daarnaar te hinten en er gebeuren vreemde dingen verderop. Ze wordt lastig gevallen door een witte kat (die ook de cover siert) die haar geurspoor afzet in haar huis. In de volgende song, Charon’s Obol, spoken dan weer honden van overleden meisjes rond en in de laatste song fantaseert ze over haar eigen dood bij het zien van de bliksem.

In het halve walsje In A Lake, de opener van de plaat, stelt ze nooit te kunnen leven in een klein dorp waar iedereen je kent. Zij heeft ruimte nodig. Ze wil de lucht zien, terwijl ze op haar rug in een meer zwemt en de anonimiteit van een grote stad. Het lijkt bijna een verontschuldiging voor de diverse stijlen, die ze uitprobeert op de plaat, hoewel vele daarvan ook wel passeerden op vorige albums. En ze heeft ook behoefte aan iemand naast zich. Zo lijkt ze toch te suggereren in het van lapsteel zwangere Cats, een americanaballade waarin ook warm koper en zachte trommels rondwaren. Zo horen we Mitski eigenlijk het liefst en met Dead Women en Instead Of Here krijgen we nog enkele van zulke pareltjes, al is het striemende If I Leave ook niet te versmaden.

In het verleden hebben we al vaker geworsteld met albums van Mitski, maar als je haar live ziet, valt alles op zijn plek. Met album nummer acht is duidelijk dat de muzikante volledig haar zin doet en de hang naar theatraliteit ongegeneerd durft tonen. Het levert een vreemde, eigenzinnige plaat op, maar eentje die zeker de komende weken nog zal groeien.