OUTER - Glowing Mountains In The Sky

Eigen beheer

In de wereld van Outer staan ruimte en rust centraal. Dat er acht jaar tussen het debuut en de opvolger zitten, mag dan ook nauwelijks verrassen. Nu ja, het is niet dat Tom Soetaert ondertussen stil zat. Hij werkte mee aan de muziek van SOHNAR (van Patricia Vanneste), is nauw betrokken bij Reveil en schreef ook de soundtrack bij de film ‘Beraber’.

Maar nu is er dus eindelijk wel een opvolger voor ‘outer’, een plaat met een lange ontstaansgeschiedenis, want opgenomen tussen 2020 en 2024, voornamelijk op afgelegen locaties in IJsland, Noorwegen en Tsjechië, waar Soetaert veldopnames maakte om ritmische patronen en achtergrondsferen mee te creëren. Uit zijn periode op Klara (Nachtbaders) nam hij ook de voorliefde voor modern klassiek en ambient mee en kruidde die af met postrock, dreampop, shoegaze en de nodige druppels piano. In de woeste natuur zocht en vond hij de symbiose tussen fragiele schoonheid en brute kracht, en die vond de weg naar deze gelaagde composities.

De titel van de plaat verwijst naar de vulkanen rond Grindavik (IJsland), het vissersdorp waar enkele vrienden woonden tot ze moesten evacueren omwille van vulkanische dreiging. De huizen staan er nog, maar zijn ontoegankelijk. Ze moesten afscheid nemen van iets wat er toch nog is. Een gevoel dat ook bewoners van onze polderdorpen rond Gent en Antwerpen goed kennen.

Hoe klein Soetaert zich soms voelt ten opzichte van de natuur, maar ook van de tsunami aan slecht nieuws en in de dagelijkse strijd om alle balletjes in de lucht te houden, hoor je in de minimalistische, melancholische pianoklanken en de warme trompet van de Noor Arve Henriksen, die elke keer weer overspoeld worden door harde, koele elektronica. Licht en donker wisselen elkaar af, zelfs in de titels van de songs: In Limbo, Once There Was... en …A Way Out Of Here spreken voor zich.

Openers Origin Story en Mountains Of Glass verschenen als eerste singles, maar lopen hier quasi naadloos in elkaar over. Vooral in het tweede deel zwelt het geweld aan over een repetitief motief. Tot de muziek afbreekt als een gletjser in een bergmeertje. Ook de derde track op de plaat was een single. En niet meer dan terecht. Wat een prachtige, weidse song!Hoe verder de plaat vordert, hoe kleiner de rol van de menselijke stem wordt. Een aantal nummers (zoals de twee die Dream Sequence heten) is volledig instrumentaal. Of anders wordt de stem enkel als een soort van instrument gebruikt. Tot het met postrock gevaccineerde Nocturne In B Minor komt, daarin horen we een stem “It’s taking me over / come with me”, declameren, terwijl knarsende gitaren steeds aan kracht winnen.

Zoals Jeroen De Gussem al zei in zijn jaaroverzicht: “We moeten Tom Soetaert zo veel mogelijk op reis sturen naar mooie natuur, want die gast gaat daar dan goed op, en dan kunnen wij als samenleving daar de vruchten van plukken.” Wel, de tijd om te oogsten is daar. En dat midden in de winter.

OUTER live:

20/02 - Velinx Tongeren-Borgloon
27/02 - Hnita jazz club, Heist-o-d-Berg
28/02 - album release show, Campo Gent (1/2)
01/03 - album release show, Campo Gent (2/2)