Ratboys - Singin' To An Empty Chair

New West Records

Hoe kan het dat we een band, gesticht in 2010 en met al vijf albums op de teller, niet al langer kennen?

Heel simpel: de band komt vanover De Grote Plas en bracht z’n platen tot nog toe uit bij het kleinere Topshelf Records. Met het zesde album neemt Ratboys een nieuwe, belangrijke stap. De band tekende bij New West Records en zangeres Julia Steiner zette zichzelf terug op de rails via therapie. ‘Talkin’ To An Empty Chair’ werd helemaal bij elkaar geschreven nadat ze in therapie ging, en dat levert meteen het hele idee voor de plaat. Die is van begin tot eind een gesprek tegen een lege stoel, waarin ze de ontbrekende persoon alles vertelt wat er in haar leven gebeurt.

Wie de persoon is, wordt nergens duidelijk en dat is ook niet belangrijk. Wel dat het gaat om een dierbare persoon van wie ze vervreemd raakte, en met wie ze de connectie wil herstellen. Het levert de meest introspectieve plaat op die de band ooit opnam.

Moet je je dan verwachten aan trage, mijmerende songs? Helemaal niet. ‘Singin’ To An Empty Chair’ barst van de energie en sprankelt bij tijden zo fel dat een zonnebril geen overbodige luxe is. Het lijkt wel alsof de nummers geschreven werden op een dieet van cola en koffie.

Af en toe is er wel plaats voor delicate Americana, zoals in Strange Love en het meer dan acht minuten durende Just Want You To Know The Truth, maar in Light Night Mountains All That tuimelen de gitaren over elkaar. Steiner zelf noemt het de “wormhole jam” van de band, dankzij de buitenaardse gitaarsolo's van gitarist Dave Sagan en de onorthodoxe maatsoort.

Minder eclectisch maar minstens even energiek zijn Anywhere en Penny In The Lake. Dat laatste rockt misschien iets minder, maar is zo catchy dat je het refrein al na drie keer horen, meefluit. Hetzelfde gaat op voor The World So Madly en What’s Right die ook al als single de plaat voorafgingen.

Met de zeven minuten durende afsluiter Burn It Down wordt het jam-gevoel van Light Night Mountains All That, nog eens meer dan dunnetjes opnieuw opgewekt met Steiners partner opnieuw in de hoofdrol, behalve wanneer Steiner “we’ve got to burn it down” als een mantra herhaalt. Dan houden haar drie ratboys zich alle drie in tot song en plaat zachtjes uitdoven.

Nu female fronted bands als Hurray For The Riff Raff, Waxahatchee, Big Thief, Wednesday… helemaal in de mode zijn, is het tijd voor Ratboys om uit te breken, en dat moet met deze plaat zeker lukken. Hun mix van Americana, grunge en punk klinkt fris en hun songs staan als een huis. Als je ze nog niet ontdekte, wacht dan niet langer!

Ratboys live:
16-05-2026     Amsterdam(NL) Paradiso London Calling Festival
17-05- 2026    Den Haag (NL) Paard