Siskiyou - Keep Away the Dead
Constellation Records
Mattias Devriendt — 19 mei 2012
De Great Lake Swimmers hebben een nieuw kind gebaard en het te slapen gelegd onder de vleugels van Siskiyou, het muzikale nevenproject van Erik Arnesen en Colin Huebert. De tweede langspeler ‘Keep Away the Dead’ ademt vooral schoonheid uit.
Hoewel we al jaren een stille bewondering koesteren voor de Canadese grote meren en de daarop geïnspireerde bands, was het debuut van Siskiyou in 2010 ons ontgaan. Maar geen nood, want aan ‘Keep Away the Dead’ hebben we genoeg stof om de voorbije periode van onwetendheid goed te maken.
De eerste frases van titeltrack Keep Away the Dead doen ons meteen denken aan Phosphorescent, Bonnie Prince Billy, CODY en andere aanverwanten uit het intieme indiefolkbuikje. Gitaartokkels, belletjes, meerstemmigheid en ondersteunende ritmesecties vinden we terug in Where Does That Leave Me. Hier roepen de koortjes een lichtblakerend kampvuurtje op en brengen de strijkers en het gerinkel van belgeluiden alle warmte die Siskiyou in zich heeft, zonder pathos naar buiten.
Eén van de sterkste songs is ongetwijfeld Twigs and Stones, waarin de vinnige vocalen het nummer de kracht geven om de gevoelige snaar op gepaste wijze aan te slaan.
‘Keep Away the Dead’ is zoals zoveel werk uit het genre een plaat die het best tot haar recht komt als ze de nodige tijd krijgt om te groeien. Het winterse So Cold krijgt bijvoorbeeld pas echt vaste vorm na een handvol luisterbeurten en nadat je alle subtiliteiten hebt kunnen ontdekken.
De Great Lake Swimmers houden ervan hun nummers in grote galmende ruimtes op te nemen en die techniek lijkt ook Siskiyou door te trekken. Luister maar naar het galmende gitaartje uit So Cold of de eerste drie tellen van Keep Away the Dead.
En toch ligt er tussen het geluid van Siskiyou en de Great Lake Swimmers voldoende afstand. Het folkgeluid tijdens Revolution Blue - een cover van Neil Young -, Fiery Death en Dear Old Friend (met een mooie lapsteel) geeft Siskiyou op een andere manier iets authentieks terwijl het verstilde Sing Me to Sleep stiekem slaagt in haar bedoeling.
Ja, Siskiyou heeft een aardig dingetje gemaakt, dat nu langzaam van onder moeders vleugels begint te kruipen en luisterbeurt per luisterbeurt volwassen mag worden.