Sweeney - Quiet Companions
Sound In Silence
Het gebeurt niet vaak dat het DIY Sound In Silence-label een droompop- of postrockplaat uitbrengt. Zo goed als nooit zelfs. Maar in het geval van in house artiest Jason Sweeney (of ook Panoptique Electrical), wordt de reeks kwalitatieve en karakteristieke ambient cd-r’s gerust even onderbroken en anders aangevuld. ‘Quiet Companions’ is een verzameling van muziekstukken die de Australiër gedurende tien jaar schreef en ergens opzij parkeerde, omdat ze niet echt bij de vijf eerder uitgebrachte Sound In Silence-releases pasten. Dat laatste kunnen we trouwens beamen. De sfeervolle, depressieve droompopsongs waarvan we er tien op een rij te horen krijgen, zijn écht wel buiten de categorie van akoestisch ambientminimalisme.
Al is het maar omdat ditmaal keer op keer de man zijn zinderende droomstem centraal staat. Een stem die beperkte woorden of zinnen toefluistert, mijmert of – in het geval van Sentients – met verheven warmte als een sacrale mantra dezelfde woorden blijft herhalen. En die stem bepaalt meteen de toegang tot deze release. Of niet. Het helpt in elk geval als je pakweg fan bent van een band als Tindersticks waarbij een gelijkaardig, donker vibrerende zang de wat depressieve muziek met intense, teruggetrokken schoonheid omringt.
Dat mag de ene keer in een slepend, neo-akoestisch landschap zijn van piano en slepende cello (Train), een andere keer met een tiktakkend hartritme en slepende, klagende drones zoals die Sentients, of zelfs een keertje in volle bandbezetting met synth, tikkende drums en basgitaar (Forty Five).
Ondanks die diverse aanpak, passen deze ‘Quiet Companions’ mooi bij elkaar en voelt dit aan als een coherente plaat. En dan komen we weer op die stem, badkamergalm en duisternis uit. “In silence I will disappear tonight,” aldus Sweeney. Zo voelt het ook. Tien keer op rij legt de componist als eenzaat, gevoelsmens en denker zijn ziel op de tafel. Tergend traag en expliciet. In een desolate, kille coldwave sfeer vol galm en droge synthdrums (His Ghost) waar “all my fears will die with you”. Depri? Yep. Maar wel heerlijk depri.
