Woodpigeon - Treasury Library Canada
End of the Road Records
Janne Steenbeke — 6 maart 2009
Canada doet het goed in muziekland. Groepen als Arcade Fire en Wolf Parade zijn al lang geen onbekenden meer en de Gentse Vooruit concentreerde zich op zijn jongste Etoiles Polaires festival op de muziekscene van het bruisende Montreal. Nu heeft ook het Canadese Woodpigeon een nieuw album uit en zij kunnen terecht een nieuwe, trotse vertegenwoordiger vormen voor hun thuishaven.
Gitarist, songschrijver en journalist Mark Hamilton weet in elk geval een bandnaam te kiezen. Woodpigeon bekt bijzonder goed en is gewoonweg Hamiltons favoriete woord "because it looks like a rollercoaster when it’s written in cursive". Woodpigeons muziek klinkt trouwens ook als een achtbaan. Eentje waarop we maar al te graag een ritje maken.
Knock Knock opent ‘Treasury Library Canada’ in een zwemerige postrockstijl. Woodpigeon klinkt hier misschien wel het meest als hun landgenoten van Arcade Fire, waarmee Hamilton en de zijnen wel vaker vergeleken worden. Maar hun aanpak is subtieler en ze geven de voorkeur aan een akoestisch instrumentarium. En dat siert hen.
Ook de invloed van Sufjan Stevens is nooit veraf. 7th Fret Over Andres doet ons onverwijld denken aan Stevens’ Michigan en ook de lange en soms grappige songtitels kunnen de vergelijking met de Amerikaanse songsmid aan. In the Battle of Sun vs. Curtains, Sun Loses and We Sleep Until Noon is daar zonder twijfel het mooiste voorbeeld van. Een nummer dat bovendien zeer warm en vol klinkt, en zeker tot één van onze favorieten van dit schijfje mag gerekend worden.
I Live a Lot of Places zorgt dan weer voor een vleugje melancholie met een intro, verzorgd door uitsluitend strijkers, en Anna, Girl in the Clocktower stelt de klassieke muziekfan in ons tevreden met gitaarspel dat haast voor een klavecimbel kan doorgaan.
Het gros van de nummers op Woodpigeons nieuwste worp klinkt vrolijk. Toch had Hamilton het plan opgevat een reeks moordliedjes te schrijven. Bad News Brown bijvoorbeeld komt uit die periode maar klinkt allesbehalve moordlustig. Blijkbaar kwamen de nummers er mooier en luchtiger uit dan bedoeld, maar laten we daar zeker niet rouwig om zijn.
De veertien nummers op ‘Treasury Library Canada’ zijn stuk voor stuk kleine symfonieën op zichzelf. Ze starten elk met een eigenzinnige en intieme intro, waarna de nummers zich helemaal ontpoppen en toewerken naar epische hoogtepunten. Noem het georkestreerde folkpop, maar hou deze naam in elk geval in de gaten. Ze zouden wel eens heel groot kunnen worden.