#InlandseMaatjes - Shy Dog - Hedgehogs

Noah Melis is actief bij onder meer Borokov Borokov, Frankie Traandruppel (en voorheen bij Bed Rugs en het Amerikaans folkduo Olden Yolk), maar op zijn soloplaten leer je hem pas echt goed kennen. 

Onlangs hadden wij een diepgaand gesprek met Melis, toen de eerste single uit de aankomende plaat verscheen en nu ritselt een opvolger in het struikgewas. Hedgehogs is een song die zich ontvouwt met filmische gratie.

Knetterende synthesizers flikkeren als avondlucht vol herinneringen, terwijl een Ry Cooder-achtige gitaar glinstert aan de oppervlakte als waterdruppels op een zongebruinde huid. Bossanova-achtige percussie ademt warmte onder de oppervlakte, strijkers verzamelen zich in langzame, golvende melodieën. Een gouden saxofoon stijgt op aan het einde, niet triomfantelijk, maar teder. Zo klinkt Hedgehogs als de echo van een Italiaanse coming-of-age-film, zonovergoten en door zout getekend, een meditatie over verlies, over nabijheid en over het stille wonder van volharding.

Shy Dog heeft nog nooit zo zwaar geklonken, zo introvert. De stem van Melis is tegelijk zwanger van gebrokenheid en van troost. In eigen land komt iemand als Siem Reap nog het dichtst in de buurt, maar toch heeft Melis zijn eigen territorium, zijn eigen bedwelmende universum waarin je je best waagt met een goede hoofdtelefoon zodat je als het ware met antennes alle klanken kan aftasten.