#InlandseMaatjes - The Monotrol Kid - Still Frames

Erik Van den Broeck ontdekt het ivoor. 

The Monotrol Kid, was dat niet die band die eerlijke songwriting à la Wilco en The Jayhawks bracht met de nadruk op gitaar van zowel zanger Erik Van den Broeck als van gitarist Dries Vanhove? Jawel! En dat leverde prachtige albums op als 'Exhale', 'My Talk My Song' en 'Rain In The Face', waarover we toen dit diepgaande gesprek hadden.

Maar dat is allemaal lang geleden, in pre-coronatijden. Nu komt The Monotrol Kid terug met het verrassende Still Frames. Is het een eenmalig iets of slaat Van den Broeck een verrassend nieuwe, intieme richting in? Dat zullen we pas weten, als er nog muziek volgt, maar feit is dat in Still Frames voor het eerst de piano centraal staat in de sound, met als beste maatje ook nog eens een orgeltje. 

Still Frames werd zo'n nummer dat rust uitademt. Het lijkt opgenomen in een lege bar ergens in Arizona. Buiten onder een boom zit een man met getaande en gerimpelde huid. De observatie leidt tot introspectie en laat horen dat Van den Broeck het songschrijven nog niet verleerd is. Hij laat het nummer langzaam openbloeien zodat het alle tijd heeft om onder de huid te kruipen. Maar het heeft ook iets troostends: alles is relatief, ook de beelden van deze woelige tijden zullen ooit vergelen en vervagen.

Voor Still Frames werkte The Monotrol Kid opnieuw samen met producer Dirk Miers in De Studio in Asse, waar de song werd opgenomen en gemixt. Het resultaat is een klein maar krachtig, innemend nummer dat ontroert in al zijn eenvoud. Het is typisch voor The Monotrol Kid die altijd ambacht boven effectbejag heeft gezet. Ook nu weer.