Le Bruit - Blank White Morning

Anglo-Frans trio balanceert muzikaal tussen Nick Cave en 16 Horsepower.

ROCK! Maar dan van het gitzwarte, broeierige soort dat enerzijds sterk aanleunt bij de murder ballads van een Nick Cave en PJ Harvey, maar ook lichtjes verwant is met de gothic americana van 16 Horsepower. Zelf noemen ze het atmospheric rock, kwestie van het kind een naam te geven en potentiële luisteraars een referentie/houvast te bieden.

Le Bruit is een Anglo-Frans trio dat momenteel werkt een de release van hun debuut album. Een collectie van 8 songs die gaan over aan diggelen geslagen dromen en herboren liefde dat we ergens in 2027 mogen verwachten. Johanna Serville, Tom Allen en Morgan Arnault weten een sound te creëren die schakelt tussen intimiteit en een alles overheersende kracht. Hun eerste single Idle Hands deed het al goed in het V.K. Begrijpelijk gezien de referenties, maar ook een talent als Suzie Stapleton - zeker eens opzoeken - dat ginder gerespecteerd wordt.

Blank White Morning opent subliem met dat diepe, zinderende geluid van een bariton gitaar bespeeld door een strijkstok. Johanna neemt smachtend de lead op zich. Samen met Tom stuwt ze het nummer naar een verpletterende intensiteit gedragen door het pulserende drumwerk van Morgan. Het nummer eindigt met een instrumentale uitbarsting eigen aan stoner en post rock: brutaal, emotioneel en louterend. Thematisch beschrijft Johanna de kille, ontnuchterende nasleep van een relatiebedreigende confrontatie. Wat doe je met de wrakstukken die overblijven? Serville stond tevens in voor de video.