Lou Rain - Trampoline

Louise Desmet gaat solo verder, maar toch met enkele leden van de band waar ze een warm nest vond.

Het is met heel veel warmte dat Desmet terugkijkt Galan Galan de band die haar alles leerde en het platform bood dat ze nodig had. Als gevoelige artieste voelde ze zich zekerder in een band. Ze wou ook zeker zijn dat als ze op eigen vleugels zou vliegen, dat ze volledige creatieve vrijheid zou krijgen en onbevreesd een eigen visuele taal zou kunnen ontwikkelen en haar muzikale kleur vinden.

Nu komt ze dus naar buiten als Lou Rain. Wie goed oplet, ziet echter ook nog Jante bij de credits staan. Dat is de naam waarachter drummer Jente Vanderrusten van Galan Galan schuilgaat. Hij hielp haar met de piano. Arno de Ros, bassist van de band zorgde voor de mix en de mastering.

Desmet schreef het nummer op de piano tijdens het babysitten en toen ze hem op een dag herinnerde, wist ze dat ze die moest uitwerken. Trampoline is een heel persoonlijk nummer, maar ook universeel. Iedereen die worstelde met zichzelf of de wereld zocht wel een plek waar hij/ zij zich veilig voelt. Voor Desmet was dat de trampoline in de tuin. Ze zegt het zelf heel mooi: "De trampoline in mijn tuin was de plaats waarin gewichtloosheid, de adem, de dag en de nacht samenkwamen. De plaats waar dromen mochten bestaan. De plaats waar de tranen bleven komen, maar waar de horizon me bleef ontmoeten. En die contrasten kwamen daar altijd samen. Ik zat daar wanneer ik super gelukkig was en wanneer ik door de heftigste groeipijnen ging. "

Maar de trampoline is een metafoor uiteraard. Je kan er hoog op springen en toch zacht op landen en staat dus voor veiligheid. Met Trampoline springt Lou Rain de muziekwereld in en doet dat zo gratieus en in schoonheid dat de landig wel zacht moet zijn. Haar krachtige, veelzijdige stem gaat prachtig samen met de tedere pianoklanken en de subtiele elektronica. Wie hoog springt, kan diep vallen, zegt men, maar Lou Rain verdient een lange, opwaartse zweefvlucht!