Het kan niet vaak genoeg gezegd worden: Roxy Music was een belangrijke en invloedrijke groep.

Vroeger durfden echte radiomannen nog nummers te pluggen tot ze een hit waren. Frits Spits (echte naam Frits Ritmeester uit Eindhoven) had op Hilversum 3 in 'De Avondspits' het lef om nummers tot in den treure te spelen. Dit was er zo eentje.

Rendezvous 6:02 werd geschreven en geproduceerd door toetsenman-violist Eddie Jobson en bassist John Wetton, beiden met een lidkaart van Roxy Music op zak en allebei sessiehulp voor menige solo-exploten van Ferry. Prachtig nummer dat niet echt staat voor de rest van het UK-oeuvre, dat soms ietsje te bol stond van prog en jazz.

De tekst maakt niet echt duidelijk waar het over gaat. Naar verluidt over een man die een treinrit maakt, maar dan blijkt de trein al niet meer te bestaan. De tekst wijst ook op een ontmoeting (rendez-vous) van een autobestuurder in Park Lane met een geest tijdens het spitsuur in Londen, waarbij de geest vertelt dat Station London Waterloo sinds einde Tweede Wereldoorlog niet meer bestaat. Er zou nog maar één trein vertrekken.

Het nummer is door Wetton nog jarenlang gespeeld tijdens optredens met wisselende bezettingen. In een interview vertelde hij hierover: “Het nummer heeft een erg speciale aantrekking, niet alleen voor mijzelf, maar ook voor het publiek.” Een deel van Rendezvous 6:02 is geschreven in de ongebruikelijke maatsoort 7/16. Afwijkende maatsoorten komen wel vaker voor binnen de progressieve rock. Het werd enkel als single uitgebracht in Nederland, Duitsland, Frankrijk en de Verenigde Staten. Alleen in Nederland haalde het de hitlijsten: in de Top 40 kwam het tot plaats vierentwintig, terwijl in de Nationale Hitparade de dertigste plaats werd bereikt.

Roxy Music - In Every Dream Home A Heartache (1973)

UK - Rendezvous 6:02 (1979)

Chris Spedding - Get Outa My Pagoda (1978)

Phil Manzanera - Miss Shapiro (1975)

Brian Eno - Third Uncle (1974)

Bryan Ferry - Tokyo Joe (1977)

Roxy Music - Manifesto (1979)