#ExitPoll - Daggers - 'El Mundo Kaput'

Soms is drie songs genoeg. Hoewel het verlangen uiteraard steeds knaagt...

 

Daggers verscheen op onze radar met de vorige ep 'Chaos Magic' en dat was ons echt wel bevallen. Met 'El Mundo Kaput' zetten ze een volgende stap, waarbij ze deze keer Gilles Demolder (Oathbreaker, Wiegedood) als joker inzetten voor de productie. Die waakte erover dat op deze ep drie nummers staan, waarmee niet gelachen wordt.

Over opener With Rue waren we eerder al laaiend enthousiast. En dat enthousiasme is eigenlijk nog niet afgenomen. Eerder integendeel, in één minuut en veertig seconden grijpt dit gezelschap je bij de spreekwoordelijke ballen om niet meer los te laten. Hoogstens volgt er naar het einde toe enige verlichting, maar dat is dan een magere troost.

De andere twee nummers duren een stuk langer, maar ook dan weten ze de hartslagmeter steeds in het rood te houden. In Unriven doen ze wat ze ook al op 'Chaos Magic' doen: het voortdurend en zonder enige pauze spannend houden. “See your god as a lie”, klinkt het snoeihard. Je zou voor minder dezer dagen. En net als je denkt het door te hebben, verandert het ritme, waardoor je weer naar de andere kant wordt geslingerd om dan toch weer bij het oorspronkelijke thema uit te komen.

Ook Little Death zet je het mes op de keel met vlijmscherpe riffs, die herhaald worden, maar die toch voldoende afwisseling krijgen. Halverwege is er dan dat tussendoortje, waarin de gitaar het even alleen doet om dan te worden bijgestaan door de ritmesectie voor het kervende vervolg van de song. Dit geraken wij vooreerst niet beu.

Drie nummers volstaan om je bont en blauw achter te laten. Daggers steekt het mes alweer diep en het voelt goed.