Vliegwerk - #WeekVanDeBelgischeMuziek26 - Wat je altijd al wilde weten...

Uiteraard konden wij niet zomaar voorbij aan de Week Van De Belgische Muziek. Dus staken wij de koppen bij elkaar en gingen we op zoek naar enkele rake vragen voor een keur aan bekende of minder bekende Belgische bands en artiesten. Klaar voor even onverwachte antwoorden?

Vliegwerk, dat zijn Steven Cassiers (ook nog in Dans Dans, Bram Weijters’ Crazy Men, Dez Mona), Wout Gooris en Tim Finoulst. Het eerste, titelloze album rolde net van de persen. Dan mag je het hier echt wel eens komen uitleggen.

Kunnen jullie één nummer in je catalogus aanstippen, waar je heel trots op bent en dat je eigenlijk een beetje miskend vindt, een B-kantje, een geflopte single, een demo, die nooit werd uitgebracht?

Wout: Ik denk aan ons nummer Confituur. Het ontstond heel organisch tijdens een repetitie en we hebben het daarna verder uitgewerkt tot een volwaardig nummer. In onze live set zit het nog steeds, en we spelen het ontzettend graag, maar bij het maken van het album moesten we keuzes maken. De track kleurt heerlijk buiten de lijntjes, maar was misschien wat “far out” om logisch te rijmen met de rest van de songs. Bovendien liepen we tegen de fysieke grenzen van het vinyl aan. De plaat werd anders simpelweg te lang.

Wat was jullie vreemdste optreden?

Steven: Lang geleden, toen we nog studeerden, hadden Tim, Wout en ik ook al een band: The Circle. We waren toen met zes, ook Alban Sarens (tenorsax), Lander Van den Noortgate (altsax) en Nathan Wouters (contrabas) maakten deel uit van de groep. Destijds waren we ook al volop bezig met DIY-video-opnames om er wereldberoemd mee te worden. Het idee was om op ongewone locaties nummers op te nemen. En zo kwamen we terecht in een piepkleine geitenstal op een veld: vier grijze tuinmuren met een golfplaten dak erop...

Behalve dat het er stonk en het begon te regenen, beseften we na het opstellen en de soundcheck dat de akoestiek echt verschrikkelijk was. We hebben daar een hele dag hard gewerkt aan multitracks en multicam-video's, maar door de slechte klank en de oncomfortabele omstandigheden waren de opnames uiteindelijk niet goed genoeg om uit te brengen. Maar het was wel een avontuur! Er zijn trouwens nog wel andere opnames van deze bezetting te vinden op het YouTube-kanaal. Uiteindelijk is vijftien jaar later Vliegwerk ontstaan uit dit grappige, gedreven en supercreatieve zootje ongeregeld.

Hoe zijn jullie bij je bandnaam uitgekomen? Was dat meteen jullie keuze? Hoe zit dat precies?

Steven: We wilden per se een echte bandnaam. We zijn namelijk geen typisch jazztrio à la het “Steven Cassiers Trio”. Dus we zochten iets met een eigen identiteit. De knoop hakten we pas door op het allerlaatste moment, toen we ons eerste concert moesten aankondigen. Tijdens die laatste repetitie zei iemand op een gegeven moment: “Dit nummer is nog wat kunst- en vliegwerk, maar dat komt wel goed!” En voilà: de naam was geboren.

Welke Belgische plaat van voor je geboorte had je graag zelf gemaakt willen hebben? Waarom?

Steven: Moet het echt van vóór onze geboorte zijn? Als we iets breder kijken, kom ik snel uit bij de generatie van het Erwin Vann Trio of het Kris Defoort Quartet met Mark turner, Jim Black en Nic Thys. Die generatie heeft veel invloed op ons gehad."

Wout: Mijn Belgische jazzgeschiedenis gaat eerlijk gezegd niet ver genoeg terug om een specifieke plaat aan te wijzen, maar een album dat voor mij heel bijzonder blijft (en waar de Belgische Toots Thielemans op meespeelt) is 'Word Of Mouth' van Jaco Pastorius. Heel mooie plaat."

Tim: Of 'Chet's Choice', die plaat van Chet Baker met Philip Catherine? En trouwens, moet het per se jazz zijn? Er is zoveel meer.

Steven: Niks moet, denk ik. Als we echt teruggaan in de tijd, had je natuurlijk legendarische groepen als Placebo en alles van Marc Moulin. Ik heb die muziek jarenlang gespeeld met Bram Weijters' Crazy Men, dus ik ken ze goed het en heb er veel respect voor, maar het is niet per se de muziek waar ik zelf het allerwarmst van word.

Hebben jullie een relikwie waar je erg aan gehecht bent (een instrument waar je iets mee hebt, een poster of concertticket van je eerste of een specifiek optreden, ...)?

Steven: Wout neemt altijd een een vogelfluitje mee. Daar moet je water in doen en er mee fluiten. We hebben het altijd bij, anders kunnen we niet spelen.

Tim: ik speel altijd op het pianostoeltje dat nog van mijn papa is geweest. Het hangt zo goed als helemaal uit elkaar en ik kan er elk moment door vallen, maar toch neem ik het elke keer weer mee. “Livin' on the edge”.

En nog?

Je kunt onze muziek natuurlijk streamen, maar wie de band echt een warm hart toedraagt, doet dat het beste door het album aan te schaffen via onze Bandcamp-pagina. Dat is voor ons de meest rechtstreekse steun om te kunnen blijven groeien.

concerten:

28 maart - INUIT x Leuven Jazz, 30 CC/Schouwburg Leuven (w/ Minla)
29 april - Jazz @De Gang, Gent -albumreleaseshow
8 mei - Schouwburg Noord, Merksem - albumreleaseshow
17 mei – Macca Club (Sunday Night Jazz), Café Café, Hasselt - albumreleaseshow

Foto: Hans Gaston Op de Beeck