Boomtown

Herman Dune, een band die voornamelijk uit zogezegde broers bestaat, kwam mee het mooie weer maken. Er bestaan nogal wat misverstanden over hun herkomst: Zweeds, Frans of een mix van beiden, maar dat maakt allemaal niets uit als het gaat om een surf–folkband die leuke muziek maakt. Ze beginnen aan hun set met het hilarische My Baby ‘s Afraid Of Sharks en gaan op die manier nog wel eventjes door, waardoor ze ons soms sterk aan Adam Green doen denken. Niet toevallig behoort Herman Dune ook tot de antifolkscene waar ook Adam Green zijn wortels heeft.  Niet alle liedjes zijn de moeite waard. Sommige gaan het ene oor in, maar komen er langs het andere weer even snel uit. Toch zijn er enkele sterke songs die wel nog een tijdje blijven hangen, zoals het leuke Not On Top of de mooie ballade My Home Is Nowhere Without You. Het opgewekte trompetgeschal en cimbaalgekletter van de twee drummers zorgen er voor dat we een heel uur lang geboeid blijven door deze mannen met oversized baseballcaps en baarden.

Een dik uur later kan je van een publieksmetamorfose spreken. De Fixkes laten de Oude Beestenmarkt vol lopen met een publiek van 8 tot 88. Zo vol zelfs dat voor het eerst het bordje ‘volzet’ van pas komt. "Mag 'k ik binnen mag 'k ik binnen"zal deze keer dus niet meer helpen. Wat een liedje over de goede oude tijd allemaal niet tot gevolg kan hebben. We vrezen een beetje dat deze hele bende hier enkel en alleen staat voor dat ene hitje, maar al snel nemen we onze woorden terug. Want meteen wordt duidelijk dat niet elk nummer van deze Stabroekenaars zoals Kvraagetaan klinkt en ook hiervoor toont het publiek de nodige belangstelling. Er passeren enkele goede nummers de revue. Zo hebben ze voor iedereen wel iets. Voor de ex-lieven is er het ietwat sarcastische Ongelukkig en voor de dertigers is er dan weer de ode www.dertiger.be. Bij de eerste noten van Kvraagetaan wordt snel duidelijk dat iedereen er klaar voor is. Er breekt de volgende drie minuten een zangstonde aan waar het hele plein aan deelneemt. Van het nummer zelf is dus niet zo veel meer te horen, maar we hoorden dat het bij het publiek goed zat. Omdat de Fixkes naar eigen zeggen zo "cheap" zijn én over een goed gevoel voor humor beschikken, doen ze deze passage tijdens hun bisronde nog maar eens over. Kvraagetaan, maar dan de reggaeversie. Die wordt met evenveel enthousiasme onthaald.

We zijn er nog niet uit of het hier nu wel of niet om een one - hit wonder gaat, maar sowiso hebben ze daar op de Oude Beestenmarkt voor een fijn feestje gezorgd.