Darkfest

Darkfest vond een paar jaar terug voor het eerst plaats in thuisbasis Stekene. Het was geen onverdeeld succes. Ook nu, voor de tweede editie, had de organisatie te kampen met een aantal problemen van vooral logistieke en financiële aard. Voor de locatie van het gebeuren werd achtereenvolgens uitgeweken naar Temse en Sint-Pauwels, om uiteindelijk in het centrum van Sint-Niklaas te belanden. Bovendien werd de affiche aanvankelijk gesierd door zes groepen, waaronder een potentiële publiekslokker als The Neon Judgement. Ook op dit punt moest men in extremis op zijn stappen terugkeren, want in zaal Familia kregen we zaterdag slechts twee acts te zien. Een dubbelconcert dus, in plaats van een festival.

 

Het vijftal Erato fungeerde als opener en herinnerde ons er nog eens aan waarom zij weinig of geen concurrentie moeten vrezen in Vlaanderen wanneer het gaat om doorleefde, melancholische gothic rock. Hoewel recent songmateriaal als Fortress, Carlise en Waiting For Kharon ons nog onbekend in de oren klonk, droop de intrinsieke kwaliteit toch van deze composities af en ze wisten ons dan ook ogenblikkelijk te overtuigen. Dankzij het natuurlijke charisma van achtergrondzangeres Ilse en frontman Gorik was er bovendien ook nog iets te zién op het podium, altijd een pluspunt uiteraard. Voor de bisnummers werd met Mighty & Death en het emotionele Go… zowaar teruggegrepen naar hun eerste demo ‘A Killed God’ uit 1996. Het door een drummachine aangedreven The Switch en het nagelnieuwe Morituri openbaarden dan weer een andere, meer elektronische kant van Erato. Sterke performance van een groep die na al die jaren in de spreekwoordelijke marge zeker rijp is voor een deftig platencontract!  

 

Al hoeft Ikon zich over dat laatste geen zorgen te maken, toch zijn ze qua bekendheid buiten Australië in feite altijd een beetje een cultband gebleven. Chris McCarter (zang, gitaar) en Dino Molinaro (bas), live bijgestaan door tweede gitarist Anthony Cornish, specialiseren zich sedert begin jaren negentig in het maken van authentieke, uitgepuurde gothic/dark wave met een melancholische toets en een sterk ontwikkeld gevoel voor meeslepende melodieën. Aangezien dit optreden paste in de promotiecampagne voor hun pas verschenen compilatie ‘The Burden Of History’, konden we in Sint-Niklaas genieten van heel wat tijdloze parels: opener I Never Wanted You, Condemnation, het voor hun doen erg dansbare clubhitje Ghost In My Head, het indringende Reality Is Lost, hun tweede single Echoes Of Silence, … Een en ander werd aangevuld met enkele niet onaardige voorproefjes van het voor later dit jaar geplande zesde volwaardige Ikon-album ‘Love, Hate And Sorrow’.