Karen Lee Andrews

Een geslaagde avond hoeft niet altijd veel geld te kosten. In De Bosuil in Weert stond een waardige bluesact en daarvoor werd geen inkom gevraagd. Zoiets kan je toch niet aan je voorbij laten gaan, wel?

Karen Lee Andrews is een Australische multi-instrumentaliste, die voorheen door het muzikale leven ging onder de naam Ms Murphy. In 2013 was ze finalist in het televisieprogramma 'The Voice', waarna een aantal studio- en live albums volgden en ze als support act en backingvocalist met James Dixon Barnes op tournee ging.

In Weert begon ze de avond met Dark And Heavy, ook de opener van meest recente album 'Survival'. Een tamelijk rustig nummer, waaraan de bas de vorm gaf, waarover Andrews die typische bluesvocalen uitspreidde. Met Borrowed Time werd er iets meer "spice" toegevoegd en werd de opkomende roest uit ons lichaam geschud.

Digging Up Graves schreef Karen voor haar vader. De zomerse akkoorden uit de gitaar wekten geen medeleven op, maar zorgden eerder voor waardering voor haar pa. Nog meer warmte liet de band voelen met I'll Wait, een nummer met veel open noten, maar net hierdoor kreeg de zang extra ruimte om warmte te brengen. Als bonus zat er in de song ook nog eens een bassolo van Adam Ventoura.

Na een korte pauze volgden Moto en Going Down, waarin ze nog eens volledig de strot kon opengooien. En opnieuw was het bassist Adam Ventoura, die de aandacht trok en nog eens de soepele baskunsten mocht showen. Maar ook het zingen bleek hij prima onder de knie te hebben. Dat werd duidelijk met een cover van Bobby "Blue" Blands Ain't No Love In The Heart Of The City. Niet zo'n rare keuze, gezien Ventoura's stem veel overeenkomsten met die van de originele artiest vertoont. Nighttime, geschreven door Ventoura, toonde opnieuw aan dat de waardering van de frontvrouw voor de man groot was;

Als afsluiser koos de band voor de knappe cover van To Love Somebody van The BeeGees, waarin ook wij nog even de kans kregen om te zingen. Dit concert was duidelijk veel meer dan zijn geld waard.