EPMD
Knikken!
Niel Van Herck
Vooruit Kunstencentrum, Gent — 28 november 2006
1987 was een gouden jaar. De Simpsons verschijnen voor het eerst op de buis, de eerste ECU (voorloper van de euro) wordt geslagen, StuBru zendt voor de eerste keer de tijdloze 100 uit, Joss Stone en Lionel Messi zien het levenslicht en Suriname krijgt een grondwet. Om nog maar van de uitstekende champagne te zwijgen. Maar ook muzikaal een lichtpunt. Erick Sermon en Parrish Smith besluiten samen rapformatie EPMD op te richten. Bijna twintig jaar later staat het duo er nog steeds en er zit nog geen roest op.
EPMD, acroniem voor Erick and Parrish Making Dollars, mag gerust als één van de meest invloedrijke bands gezien worden in de hiphopwereld. Hun gesample was, net als de vloeiende rap, baanbrekend. In '93 gingen ze even uit elkaar omdat Parrish beweerde dat Sermon inbrekers op zijn huis had afgestuurd, maar vanaf '97 brachten ze weer samen het ene strakke album na het andere uit.
Akro, ex-Starflam, kreeg de eer om het voorprogramma van deze hiphopgoden te verzorgen. Samen met dj Lefto, had hij een redelijk clubgerichte show samengesteld op basis van bekendere beats. Zonder zijn companen van Starflam kwam de show echter veel minder professioneel en overtuigend over. De power ontbrak. Akro heeft nochtans de skills en de goeie beats en bewijst dat ook op zijn nieuwe album. Maar deze avond was het net niet.
Erick en Parrish besloten er dus maar een lap op te geven, onder begeleiding van dj Scratch. Ze brachten veel nummers uit de oudere albums en de vele aanwezige oldskoolliefhebbers, te herkennen aan het enthousiast knikken met het hoofd op de beat, smaakten dit wel. EPMD stond en staat bekend voor zijn dissen van andere commercieel gerichte rappers en ook deze avond moesten ze er aan geloven. Jay-z, Ja Rule, 50 cent etc. kregen de volle lading. Daartegenover stond wel een eerbetoon aan alle overleden rappers. Nummers uit het repertoire van Notorious Big, Tupac, DMC en J-Dilla werden opgevist en op een laaiend hoofdgeknik van het publiek onthaald. Bij Just Like Music van Erick Sermon en Marvin Gaye knikten enkelen zich zelfs een whiplash.
EPMD is altijd underground gebleven en dat bleek ook uit deze sobere show. Geen overdreven lichteffecten, geen tierlantijntjes maar een nuchtere, sterke performance. De weinige show kwam van dj Scratch die zijn platen beroerde met de handen, neus en ellebogen. Verder mochten drie rappers uit het publiek hun ding doen, maar dit werd niet echt gewaardeerd. Niet door EPMD omdat te veel mensen hun ding wilden doen op het podium en niet door het publiek omdat degenen die op het podium raakten overdreven zenuwachtig waren, er de ballen van konden of overdreven stonden te posen. Dit was dan ook het enige minpunt aan een voor de rest goed optreden. EPMD is die stijve nek meer dan waard!