Godspeed You Black Emperor - Dystopisch optimisme
Trix, 10 april 2026
Toen in september de 'Liberation Spring of ’26' tourdata werden aangekondigd, bleek Keulen de dichtste optie om Godspeed You! Black Emperor dit jaar aan het werk te zien. We hoorden het daar spreekwoordelijk donderen, toen achteraf niet één, maar twee shows in Antwerpen werden toegevoegd. Omdat er geen limiet staat op het aantal Godspeed-concerten in onze kalender, trokken we drie weken geleden naar Die Kantine en trotseerden we zondagavond de onbestaande monsterfile richting Trix. Iemand in het gezelschap merkte op dat je hun concerten kunt indelen in fenomenaal en heel fenomenaal. De passage in Antwerpen mag wat ons betreft in dat laatste lijstje bijgeschreven worden.
Laten we het eerst even over de niet misse openers hebben. In Keulen mocht Kristof Hahn (van Swans) onze oren opwarmen, in Antwerpen vervulde Lankum-zijproject One Leg One Eye die taak met verve. Het duo, dat vorige week nog aantrad op BRDCST in de AB, creeerde tien minuten lang een duister spanningsveld, tot Ian Lynch ook zijn stem in de strijd gooide, optornend tegen de donkere, op diepe bassen drijvende drone van George Brennan. Na twee stukken uit het album ‘...And Take the Black Worm With Me’, werd de Ierse doedelzak ingeruild voor een draailier en de zang voor een aaneenschakeling van schier losse lettergrepen in wat een imaginaire taal leek. One Leg One Eye klonk nu eens ongemakkelijk, dan weer hoopvol. Wat ons betreft een erg geschikte aanzet naar de hoofdmoot van de avond.
Een hoopvolle drone, dat is ook al meer dan vijftien jaar het openingsritueel van elk optreden van Godspeed You! Black Emperor. Thierry Amar schaart zich naast de staande bas, Sophie Trudeau legt de viool op de schouder en Aidan Girt neemt plaats achter de drumkit, terwijl gitarist David Bryant richting een stoel stapt. Tegen de achtergrond van het woord "Hope" dat vanuit de zestien-mm-projectoren het doek achter het podium inneemt, vullen de vier resterende bandleden de linkerhelft van het podium aan. We zijn al tien minuten ver wanneer de openingsdrone door Efrim Menuck wordt omgebogen naar Sun Is A Hole Sun Is Vapors, uit het in 2024 verschenen album ‘No Title As of 13 February 2024 28,340 Dead’. Die titel verwees naar het aantal doden in Gaza tussen het begin van de oorlog en de datum dat het album werd afgerond. Twee jaar later staat de lugubere teller bijna driemaal hoger.
Net als bij de concerten in de AB in 2024 en in de Vooruit in 2025 was de set vooral opgebouwd rond dat meest recente album. Wie had gehoopt op nieuw werk – Godspeed placht in het verleden wel eens verse composities mee te nemen op tour vooraleer ze op plaat uitkwamen – was eraan voor de moeite. Niet dat dat deerde. Het concert ging verder met Babys In A Thundercloud, dat gestaag maar vastberaden opbouwde totdat plots een rustpunt viel waarna de song volledig werd opgetild door Trudeau’s vragende en dragende viool. Een bloedmooi moment waar ieder bandlid subtiel een gedoseerd accentje kon in knopen en het geheel deed aanzwellen tot een volledige overrompeling. Een achtkoppige band die beetje bij beetje versmelt tot een muzikaal manifest dat de vinger op de wondes van de wereld legt, het blijft een waanzinnig transcendente concertbeleving. Ook Raindrops Cast In Lead begon bezinnend met viool, en strijkstokken die langs cimbalen snerpten om uiteindelijk tien minuten later uit te monden in een chaotische, doch vreedzame strijd tegen het onheil en onrecht in de wereld. Heel even werd met Fire At Static Valley teruggegrepen naar de vorige plaat, een machtig ingetogen stukje vooraleer de tandem Pale Spectator Takes Photographs / Grey Rubble – Green Shoots Trix alweer twintig minuten lang naar een apoteose mocht stuwen.
Eén of andere Ierse bard vroeg zich vierenhalve decennia geleden al af "how long" ze de "song" nog zouden moeten zingen. De aanklacht van Godspeed You! Black Emperor is evenzeer uitzichtloos, want het thema, dat de leidraad vormt doorheen het oeuvre, verschilt anno 2026 niet echt van dat uit de begindagen, ruim een kwarteeuw geleden. Uit die vroege periode werd geplukt voor het laatste half uur van de set. Het gruwelijk mooie Chart#3 fungeerde als de stilte voor de storm die werd ontketend in de op muziek gezette wereldbrand genaamd World Police And Friendly Fire. Afsluiten deed Godspeed in Antwerpen met The Sad Mafioso - naar onze mening nog steeds het absolute hoogtepunt in het oeuvre - subtiel op gang getrokken door David Bryant, maar opruiend ontspoord door de voltallige band, waarna de bandleden één voor één in de coulissen verdwenen.
Minutenlang bleven instrumenten en versterkers knettergek ronken, dystopisch geweld droop verder van de schermen, terwijl het publiek halfmurw voor zich uit staarde, maar ook troostende, haast optimistische opflakkeringen ontwaarde in de zee van noise en feedback. Na een paar minuten nestelde bassist Mauro Pezzente zich met een blikje Cristal op een stoel, genoot even van het lawaai, dat ongeleid op hem en op ons afkwam, alvorens met drummer Tim Herzog nog minutenlang zin te geven aan de geluidsbrij en één voor één de versterkers het zwijgen op te leggen. Aan de dag des oordeels zijn we voorlopig nog niet toe…
Vanavond (13 april) treedt Godspeed You! Black Emperor nogmaals op in Trix, maar ook dat concert is uitverkocht.