Kris Dane - Fotoreportage

Botanique, 19 maart 2026

Het zijn gegarandeerd spannende momenten voor een artiest, de avond wanneer hij een nieuw album komt voorstellen. Maar een ervaren rot als singer-songwriter Kris Dane laat niets aan het toeval over en kwam na een rijke, twintigjarige carrière met full band het nieuwe, titelloze album voorstellen. En dat zal een uitverkochte, sfeervol verlichte Rotonde van de Botanique geweten hebben.

De acht songs van de nieuwe plaat, die ons thuis in de huiskamer al geweldig charmeerden, bloeiden met een zeskoppige band inclusief twee vrouwelijke backing vocals en producer Jamie Evans aan de piano, gitaar of bas, helemaal open. Het klinkt misschien als een cliché dat elk nummer live een extra dimensie kreeg, maar deze band voelde Kris Dane zo goed aan, zowel instrumentaal als vocaal, dat er de hele avond magie in de lucht hing. Jamie Evans' hoge stem matchte bovendien perfect met het warme, lichthese en soulvol vibrerende stemgeluid van Kris Dane. De twee vrouwelijke stemmen maakten de zangpartijen gewoon af. 

Is Kris Dane één van België's best bewaarde muzikale geheimen? Voor de kenners in ieder geval niet. Zij merkten hem al op in de eerste formatie van dEUS en Ghinzu. Maar eigen werk siert het meest. Zeker voor Kris Dane, die met deze release, die zowel singer-songwriter-, soul-, jazz- als americanapaden bewandelt, misschien wel het beste album uit zijn loopbaan opnam. Een album dat leest als een boek, volgens hemzelf, en waarin elke song de andere als een nieuw hoofdstuk opvolgt. 

In de Botanique speelden Kris Dane en band het nieuwe album integraal. De acht songs, die op plaat toch zo'n vijftig minuten in beslag nemen, waaierden live mooi emotioneel uit tot één uur en een kwartier, want de nummers kropen echt diep onder je huid. Eerste single en ode aan het leven Cherry, met Evans subtiel openend op piano, was al meteen een soulvolle hartenbreker, zoals we ze enkel gewoon zijn van sterren als Ray Lamontagne. Een ingetogen getokkeld All Things Beautiful zwierf rustgevend en liefdevol naar de prachtige, zomerse ballade Beyond The Wall, die met Caraïbisch aanvoelende stemmen, aangevuld met mondharmonica en handpercussie, een warm Harry Belafonte-briesje door de Botanique liet waaien.

Het nummer rolde perfect de loper uit voor het met dramatische, percussieve ritme opwellingen doorweven Half Moon, waarin Dane soulvol vocaal duelleerde met een solerende gitaar en het nummer mooi fluisterend instrumentaal liett uitdeinen. Het meest aangrijpende nummer van de avond werd een knap opgebouwd Joy, dat droef mijmerend in de ziel kijkt, maar in de finale vurig uitbarst als een vulkaan op synthesizer en gitaren. Het is de afsluitende liefdesboodschap Hourglass die ons met jazzy noten en zang, warm en soulvol met gesloten ogen de nacht in leidde met een omwegje via een heerlijke drumsolo, in duel met een synthesizer. 

Kris Dane wist in deze bezetting elke ziel midscheeps te raken met songs, die net zoals Amor, de pijlen recht op het hart richtten. We zijn er zeker van dat elk nummer ook solo sterk overeind zal blijven met Kris' prachtige stem en gitaar, maar deze avond met die geweldige band, tilde elk nummer naar een hoger niveau. Kris Dane kondigde een tournee aan voor het najaar. De concertkalender in de gaten houden is dus de boodschap.