The Killers
Leven en laten leven
Lieselot D\'Hoest
Ancienne Belgique, Brussel — 14 november 2006
Een paar maanden geleden belegerden we om 9.00u stipt de AB-website. Geen minuut te vroeg zo bleek, want blijkbaar waren we niet de enigen die deze, uit het woestijnzand van Nevada opgerezen, hype wel eens in levende lijve aan het werk wilden zien/horen.
The Killers lieten even op zich wachten, maar dat kon de pret in de keet in geen geval drukken. Zelden zagen we zoveel animo in een concertzaal nog vóór één bandlid op het podium verscheen.
Toen het gordijn, op de tonen van Tom Waits’ Russian Dance, uiteindelijk toch opzij schoof, steeg het gejoel ten top. Dat dit viertal Las Vegas als thuisbasis had, vertaalde zich in het pretparkgehalte dat ook óp het podium aanwezig was. Gekleurde vlaggetjes en de titel van het nieuwe album ‘Sam’s Town’ in lichtgevende letters kleurden de AB-skyline. Brandon Flowers en Co lieten er bepaald geen gras over groeien. Binnen het kwartier kregen we al stomende versies van When You Were Young en Somebody Told Me op ons bord. Overbodig te melden dat de sfeer er vanaf de eerste seconde goed in zat.
We moesten bekennen dat we, toen we het nieuwe schijfje ‘Sam’s Town’ in onze CD-speler plooiden, niet meteen van onze stoel vielen: een aantal hits-to-be, dat wel, maar daarnaast net iets te veel Queen-bombast en wegwerp-songs. Live werd echter duidelijk dat een aantal van de songs duidelijk in elkaar geknutseld werden met volle concertzalen in het achterhoofd. Hoezeer we tijdens de plaatjesluisterbeurt ook een pijnlijk grimas trokken bij het horen van hoogst intelligente zinsneden als “I’ve got soul, but I’m not a soldier”, toch moesten we constateren dat we de eersten waren om ook die nummers uit volle borst mee te zingen. Zelfs de meest kitscherige songs leken te werken, aargh... Het zal wel aan het aanstekelijke enthousiasme van Brandon Flowers en Co gelegen hebben…
Als slotsong kregen we nog de mega-hit Mr. Brightside voorgeschoteld. Het dak ging er –voor de zoveelste keer deze avond– af, maar de bisnummers konden dit hoogtepunt niet meer overtreffen.
The Killers hebben het lichtjes ambitieuze plan opgevat om de grootste groep ter wereld te worden. Zo’n vaart zal het niet meteen lopen, maar de AB kreeg in elk geval waar voor zijn geld. Een set als een sneltrein en 75 minuten fysieke en vocale work-out. Als we in de toekomst nog eens moeten kiezen tussen The Killers en George Michael, dan weten we het (weeral) wel…