Tony Joe White
Het dikke geluid van de Swamp Fox
Dimitri Muylaert
Handelsbeurs, Gent — 29 januari 2009
Als er monumenten op bezoek komen, dan zijn wij er als de kippen bij om ze op te wachten met een warm applaus en een luisterend oor. Zo ook bij Tony Joe White, die zowat ieder jaar bij ons op de koffie komt. Dit jaar zijn het Leuvense Depot en de Gentse Handelsbeurs de plaatsen waar de Swamp Fox z'n tenten opslaat. Wij gingen in die laatste zaal even een kijkje nemen.
Een voorprogramma neemt Tony Joe White niet mee dit keer. Op het podium staan meteen zijn eigen spulen klaar. White komt iets na het afgesproken uur het podium op. Zijn trouwe hoed subtiel over de, tegen UV beschermde ogen getrokken begint hij aan z'n set. Eerst krijgen we twee solo-nummertjes voorgeschoteld met Tony Joe op gitaar en mondharmonica. Eén ervan is het schitterende Stockholm Blues.
Na de opwarmers komen de twee overige bandleden de bühne op voor een broeierige jam vol distortion en wahwah. Broeierig is echt wel het juiste woord. White heeft de laatste jaren zijn swampsound nog wat extra aangedikt waardoor het geheel nog eens zo atmosferisch klinkt. Dat enhanced moerasgeluid wordt nog extra vet door het drijvende keyboardwerk van Tyson Rogers.
Enkele noten op gitaar vliegen de zaal in en het publiek reageert enthousiast. As The Crow Flies trapt ons meteen naar the Deep South waar White al sinds jaar en dag vertoeft. Dit stuk mondt zoals alle nummers vanavond uit in een heuse psychedelische jam. Alle belangrijke White-nummers passeren de revue. Roosevelt & Ira Lee, Good In Blues en ga zo maar door. Hier en daar valt de stomende ambiance even stil voor een intiem gitaarstukje à la Takin' The Midnight Train. Goede Timing.
Ook Rainy Night In Georgia krijgt zo'n intieme behandeling. En dan trekt White nog even zijn gitaarstrap uit slangenleer recht voor de kraker waar iedereen op zit te wachten. U weet dat we het over Polk Salad Annie hebben en als u het niet weet dan moeten we u vertellen dat de King hemzelve dit nummer aan zijn setlist toevoegde en het tot een ware klassieker maakte. Beluisteren dus.
Als bisnummer krijgen we nog Steamy Windows, een passende afsluiter van een stomend concert. “You've been a beautiful crowd, you make the miles worthwhile”. Bedankt Tony Joe en alvast tot volgend jaar.