Couleur Cafe
Nog meer feest, muziek en eten
Niel Van Herck
Tour&Taxis, Brussel — 2 juli 2009
De aarde bestaat voor 70% uit water en daarvan is slechts 2,5% drinkbaar. Bijna de helft van de bevolking lijdt onder waterschaarste en met de klimaatswijziging zijn de vooruitzichten niet goed. Op Couleur Café kwamen verschillende NGO’s en gastsprekers de aanwezigen overtuigen dat er dringend actie moet komen. “We willen vandaag het publiek sensibiliseren omdat het onze plicht is onze kinderen morgen geen droge put na te laten met water dat even kostbaar en schaars is als goud.”
Maar naast sociaal engagement was er ook muziek natuurlijk. BaliMurphy mocht de dag op gang schieten. De band is razend populair in Wallonië en het werd meteen duidelijk waarom. Hun folkrock met latininvloeden was uitermate dansbaar en de groep straalde van het enthousiasme. The Skatalites moesten echter niet onderdoen. Deze grondleggers van de ska brachten de sfeer er goed in en zo was meteen bewezen dat oude knarren ook nog kunnen jammen. Gori Ka Dance Orchestra bevestigden de nieuwe trend en brachten Bollywood naar Brussel. Tien muzikanten en zes dansers toverden de tent even om in een Indisch sprookje.
Arno staat reeds 40 jaar op de planken en viert dit met een nieuw project Stoemp. Zijn bekende klassiekers en heel wat nieuwe nummers werden in een etnisch jasje gestopt, waardoor er een mengeling ontstond van stevige rock, Afrikaanse ritmes en Arabische tinten. Het publiek was er gek van. Oi Va Voi kon hierdoor helaas op wat minder aandacht rekenen, maar ze lieten het niet aan hun hart komen. Zij die toch voor hen kozen, kregen drie prachtige dames, een goeie portie balkanbeats en triphop voorgeschoteld.
Ook al wil Cubanismo niet vergeleken worden met Buena Vista social Club, ze hebben er toch veel van weg. Het twaalfkoppige orkest nam elke aanwezige mee tot diep in het nostalgische Latijns-Amerika met hun zwoele mix van mambo, cha-cha-cha en guaguancoa. Aan de cannabisgeur te merken, was het echter tijd voor Alpha Blondy. De koning van de Afrikaanse reggae liet zijn politiek engagement ook nu niet thuis en pleitte geregeld voor vrede en verdraagzaamheid. Het is alleen jammer dat sommige nummers precies in een trager tempo werden gespeeld, waardoor de vibe er niet helemaal in zat.
Saule et les Pleureurs is nog zo’n voor Vlaanderen onbekend Waals talent. Wat zij brengen, is moeilijk te categoriseren, maar het creëerde alvast een speciale sfeer. Zeker eens opvolgen. Mamady Keita & Sewa Kan stonden dan weer garant voor Afrikaanse percussie van de bovenste plank. Laat Mega Mindy haar ding doen met Batman en je krijgt Emir Kusturica. De man stond in een felblauw vleermuizenpak op het podium en ook zijn muzikanten staken in een kostuum. Het optreden had een heel hoog Eurosong-gehalte. De gitarist liet zijn verlichte gitaar rondtollen op zijn buik, er werd viool gespeeld met een strijkstok van drie meter lang en ook de gekke bewegingen ontbraken niet. De polka met sterke folk- en punkinvloeden maakten het plaatje compleet en er werd duchtig gefeest.
Magic System sloot mainstage af met een heftig feestje. De grondleggers van de zouglou daverden over het publiek met hun typische sound en synchrone danspasjes. Bij de wereldhit Bouger Bouger ontplofte de weide dan ook en waande iedereen zich even Afrikaan. Wie meer zin had in stevige elektrobeats kon bij Shameboy terecht en voor wat steviger gitaar- en rapwerk stond Ozomatil paraat.
Ook vandaag zat het geluid niet goed. Bij The Skatalites kwam geregeld een vervelende echo door en Alpha Blondy moest zeker drie keer van microfoon veranderen tijdens zijn optreden. Gelukkig maakte een immens vuurwerk, begeleid door percussie en capoeira, veel goed. Tip van de dag: korianderkroketten!