Sara Tavares
Ze zijn zo mooi, mijnheer
Danny De Schryver
Ancienne Belgique, Brussel — 2 februari 2009
Sara Tavares, een kind van Kaapverdische ouders, maar geboren en getogen in Lissabon, is achtentwintig lentes jong. Haar meest recente album heet ‘Balancê’. “Heaven must be missing an angel”, zong Tavares in een lang verleden. Wij weten waar die engel was op donderdag 14 december: Ze stond op het podium in AB.
Sara’s band bestaat uit een aantal klasbakken van verschillende nationaliteiten: de gitarist & zanger is van Portugal, de drummer uit Angola en bassist komt van Guinee-Bissau. Dit om mee te geven dat de muzikale diversiteit niet enkel merkbaar is op haar cd , maar eveneens tot uiting komt op het podium. De hoofdrol is echter weggelegd voor Tavares’ indrukwekkende stem. Ze kan breekbare hoogtes bereiken die men zelden kan horen en dit alsof het geen enkele moeite kost. Voeg daar haar aanstekelijke lach en mooie verschijning aan toe en je hebt alle ingrediënten om er een geslaagde avond van te maken.

Sara opende met Barbquinho, zichzelf begeleidend op een soort speelgoed piano. De rest van de band kwam erbij en zorgde voor een subtiele begeleiding met handgeklap als ritmesectie.
Enkel zang en percussie: de AB werd er stil van. Sara vroeg doodleuk of er landgenoten aanwezig waren en nam lachend het enthousiaste applaus in ontvangst. Zij vertelde dat het de bedoeling was om met haar muziek de diversiteit van de verschillende culturen te combineren en hoopte dat dit ooit wereldwijd mogelijk zou zijn.
Als tweede nummer kregen we Lisboa Kuya. Ook hier stond de stem van Sara centraal, naast de gitaarrifs. De bas en drum zorgden voor een minimalistische begeleiding, door enkel het ritme aan te geven. Indrukwekkend mooi.
Vrij vroeg in de set kregen we de titeltrack Balancê. We hebben geen idee welk soort dans dit is maar het werkt zo aanstekelijk dat je spontaan begint te bewegen.Wat een aantal toeschouwers spontaan demonstreerden vooraan het podium, onder goedkeurende blikken van Sara.Nadien vlogen de stoelen aan de kant op het podium en volgden er nog meer dansbare ritmes. Sara gaf zelf het voorbeeld tijdens Planeta Sukri, een subtiel samenspel tussen Sara en haar tweede gitarist. Muzikaal en vocaal vuurwerk met Sara heupwiegend in de hoofdrol, wat niet moeilijk is met haar mooie vormen. Om het met Raymond Van Het Groenewoud te zeggen: “Ze zijn zo mooi gebouwd Meneer.”
Mi Ma Bo en Dam Bô zorgden ervoor dat de AB veranderde in een danstempel, Sara communiceerde met het publiek en dit resulteerde in een mooie samenzang .
Sara is niet enkel een getalenteerde zangeres maar daarnaast ook een sterke gitariste. Met het nummer Novida zorgde ze voor het zoveelste kippenvelmoment van de avond.
Als afsluiter kregen we One Love, zoals het nummer van Bob Marley, deels Engelstalig deels Portugees, met vocale steun van iedereen in de zaal . Indien muziek mensen bij elkaar kan brengen dan heeft Sara haar doel bereikt..
‘Make sure you catch her live if you can’ stond er op de flyer die men verspreidde in de zaal, gelijk hebben ze.
