Carnation - Symphony In Flesh
Eigen beheer
Tino Fella — 20 oktober 2026

De Belgische trots der deathmetal heeft een nieuw album uitgebracht. 'Symphony In Flesh' is de vierde studioplaat in wat intussen voorzichtig een rijk oeuvre wordt. Het doel van de band: de op het vorige album ingezette evolutie meenemen in het nieuwe werk en tegelijk juist ook terugkeren naar de kern van deathmetal. Dat klinkt als een ingewikkelde opgave, maar dit gezelschap lijkt het doel scherp in het vizier te hebben.
Hun klassieke stijl zit zo diep geworteld dat die ook door Carnation zelf niet uit te roeien is. Hoge tempo's worden al sinds debuutplaat 'Chapel Of Abhorrence' afgewisseld met iets minder hoge snelheden, terwijl ook het technische gehalte van tijd tot tijd kan variëren. Op het vorige album 'Cursed Mortality' werden er enkele verrassende uitprobeersels in het geheel verwerkt, maar de meest hoorbare daarvan keren niet terug in het nieuwste werk.
We kunnen niet beweren dat er helemaal geen tempowisselingen of niet-standaard maatsoorten meer voorkomen, maar ze vallen sowieso minder op door een consequent energieniveau dat altijd minstens een hele track aanhoudt. Wel valt op dat het geluid iets rauwer is geworden, puurder misschien ook, vergelijkbaar met de manier waarop veel bands dat deden in de jaren negentig. Of alles daarbij ook harder binnenkomt bij de luisteraar is maar de vraag.
Met de indrukwekkende verhalen, die dit album heeft te vertellen, wil je de toehoorder zo direct mogelijk kunnen bereiken. Denk aan Twisted Visions, dat de houdgreep waarin mensen worden gehouden door wat de band moderne verslaving noemt, aan de kaak wil stellen. Het titelnummer probeert dan weer een gedetailleerd kijkje te geven in het hoofd van een seriemoordenaar. Maar waar het zeker voor de minder geoefende luisteraar al lastig is teksten te verstaan in grunts, zijn de vocalen op dit album, mede door de sterke reverb, net te diep in de muziek verzonken om echt binnen te komen.
Maar we moeten daar niet te lang over zeuren. Muzikaal raakt Carnation je wel degelijk in het hart. In de reverb en de algehele duistere sfeer komen de gitaren juist prachtig uit de verf, en niet in de laatste plaats via de solo's van Jonathan Verstrepen. Tracks als Kingdom Of Dreams en Legacy Of The Forefathers worden zo met ware oases van genot afgemaakt, terwijl zijn gitaarpartijen op het hele album schitterend samengaan met de vele strakke riffs die zoals gewoonlijk de basis van de muziek vormen.
'Symphony In Flesh' klinkt dus net iets vertrouwder dan de voorganger, maar ook vernieuwend en spannend. Missie geslaagd!
Carnation geeft zaterdag 7 november een speciale albumreleaseshow in Kavka Zappa, Antwerpen.
