Muto - Muto

Muto is het soloproject van de in Florence, Italië wonende gitarist Davide Martiello. Hij is een behoorlijk veelzijdig muzikant met een achtergrond in jazz, hedendaagse gecomponeerde muziek en multimediaperformance. Hij studeerde zowel akoestische en elektrische gitaar, en ontwierp tevens een prototype tijdens zijn studies om te dirigeren aan een orkest bestaande uit blinde muzikanten.

Een bevlogen mens dus, die ook nog in een stel bands speelt (of speelde) die zowel richting doom, black metal en postrock neig(d)en. Sulfur en InSanaParte zijn er daar twee van. Van al het bovenstaande zijn op dit naar het project vernoemde debuut echter weinig sporen terug te vinden.

Het album is een zoektocht naar muziek die emotionele betekenis uitstraalt, maar dan zonder woorden. De klanken van de gitaar dienen zelf het verhaal te vertellen, dat vraagt om verteld te worden.

Het is een conceptueel album dat bestaat uit zes bewegingen die een soort doofheid omhelst - doofheid naar woorden toe, en niet naar muzikale klanken. Een zoektocht naar zichzelf ook waarschijnlijk, naar een vorm van transformatie, naar het goddelijke, maar dan van het voorouderlijke soort.

De nummers zijn eerder melancholisch van aard en hebben een lichte postrocktoets. Hier en daar horen we echter ook fragmenten die doen denken aan het vroege werk van Vini Reilly met zijn Durutti Column, en dat is wat ons betreft een groot compliment voor de Italiaan.

Op zijn best is hij bij de meer ingetogen stukken die dezelfde melancholie uitstralen als Reilly, zonder woorden natuurlijk. Dit is een herfstplaatje dat ook luisteraars die al eens wat ambient draaien zou kunnen aanspreken, alleen al omdat er geen gesproken taal wordt gebruikt.