Jónsi & Alex - Riceboy Sleeps
EMI
Mattias Devriendt — 18 juli 2009
Dat Sigur Rós de laatste jaren aan populariteit won en zowaar in de alternatieve hitlijstjes van Stubru (in hoeverre deze althans alternatief zijn) begon te scoren, kan niemand ontkennen. Dat Sigur Rós tegenwoordig toegankelijk is, is misschien een brug te ver, maar stilaan zocht zanger Jon Thor Birgisson, Jónsi voor de vrienden, nieuwe uitlaatkleppen. En dan? Dan begint zo iemand met een zijproject. Geld, tijd en inspiratie. De perfect combinatie om opnieuw wat te experimenteren. Dat is dus Riceboy Sleeps. Alstublieft. Dankjewel.
Welkom dus in de hoofden van Jonsí en Alex. Beiden delen niet alleen hetzelfde bed, ze hebben samen waarschijnlijk uren naar de sterrenhemel gekeken, op hun rug, ergens temidden van het uitgestrekte en desolate IJsland met zicht op een gletsjer en af en toe verfrissing – of veeleer verwarming – zoekend in een warmwaterbronnetje. Geen wonder dat deze dromerige, zelfs mystieke setting je een unieke artistieke prikkel geeft.
Op 'Riceboy Sleeps' proberen Jónsi en Alex, samen met de dames van Amiina, deze sferische onderwaterwereld je oorschelp binnen te gieten. Een handleiding heeft het plaatje niet nodig. Eens je oren gevuld zijn, zoek je automatisch een bed of een sofa op, je hartslag daalt en je ademt op het ritme van de klanken. Je ogen vallen dicht en achtereenvolgens zie je een verlaten strand, een zonsondergang, een man op een stoel met een hengel en een bergtop, in nevels gehuld.
De sfeer, die aanleunt bij Jóhann Jóhannsson en Ólafur Arnalds, prikkelt je verbeelding en de feeërieke soundscapes geven je de kans om je gedachten als het ware te laten openwaaieren. Een mystieke, onwerkelijke droomwereld waar het goed toeven is.
Een grote pluim dus voor dit woordenloze en hypnotiserende experiment. De verbeelding is aan de luisteraar. Meer konden de twee heren niet doen. Of toch misschien: een hoofdtelefoon als gadget had niet misstaan, want het zou zonde zijn als de helft van de klanken verloren ging in de ruimte in plaats van zich rechtstreeks in je gehoorgang te nestelen.