ONRUST, Hemelbestormer, Wolvennest

Razernij, kosmische verdoemenis en occulte wolken ….

De derde editie van Church Of Doom liet ons al bij de aankondiging van de affiche watertanden. Drie Belgische bands van divers metalallooi waren van plan de oude kerkconstructie van Het Marca aan een grondig sonisch diepteonderzoek te onderwerpen. De biechtstoel had de vorige twee edities van gitzwart gitaargeweld overleefd. De vraag was dan ook: zou er na het bezoek van ONRUST, Hemelbestormer en Wolvennest nog iets overblijven voor een volgende editie?

Het Antwerpse ONRUST trapte de derde editie van Church Of Doom — trouwens al voor de derde keer uitverkocht — af met een stevige mix van sludge, postmetal en een snuifje black metal. Ruben Podevyn (zang), Bo Engelen (gitaar), Thomas De Groof (gitaar, achtergrondzang), Patrice Van Damme (basgitaar) en Michael-John Joosen (drums) hadden er duidelijk zin in. Een keiharde gitaarmuur werd opgetrokken, terwijl de zanger zijn goedgevulde gal over aversie, zelfzucht, nijdigheid en onrechtvaardigheid met Nederlandstalige teksten uitspuwde.

ONRUST nam regelmatig wat gas terug met rustigere passages, wat het optreden de nodige afwisseling gaf. Podevyns gebrul en geschreeuw bevatte enorm veel emotie, die bij ons echter niet zo goed verteerbaar was en niet echt bleef kleven. Drummer Joosen martelde zijn drums daarentegen zo hevig dat het tapijt waarop de drumkit stond na iedere track ruim vijftien centimeter dichter naar het publiek schoof. Hij was dan ook genoodzaakt om tussen enkele nummers door zijn drumstel, inclusief tapijt, weer naar achteren te trekken.

Badend in een helse rode belichting speelde ONRUST met veel enthousiasme een aanvaardbare set, waarbij we merkten dat de band nog heel wat muzikaal potentieel in huis heeft. Op hun nieuwste album ‘Van Woede Tot Wanhoop’ horen we eveneens de kracht en emotie die bij deze Antwerpenaren aanwezig is.

Na de vorige editie van Church Of Doom II droomden we nogal luidop van een optreden van Hemelbestormer in Het Marca. En ja, soms worden dromen ook eens tastbare realiteit. Hemelbestormer tapte een totaal ander vaatje dan ONRUST en bracht een soort best-of van hun werk. De kosmisch getinte instrumentale postmetal galmde, vergezeld van prachtige achtergrondbeelden — besneeuwde berglandschappen en visuals van kosmische verschijnselen — door het ontheiligde kerkgebouw.

Jo Driesmans (gitaar), Koen Swerts (basgitaar), Frederik Cosemans (drums) en Filip Dupont (gitaar) lieten er geen gras over groeien en walsten als een goed geoliede machine door hun repertoire. Hemelbestormer bracht spanning, afwisseling en melodie, met een stormram van vet gitaarwerk en een knallende ritmesectie.

De elektronische achtergrondklanken en de zanglijnen van Philip Jamies (Caspian) op het nummer ‘Turms’ werden via de PA toegevoegd. We vonden het wel jammer dat mastermind en gitarist Dupont zijn keel niet één keer openzette. Op één van de nummers van hun nieuwste album ‘The Radiant Veil’ laat hij immers horen dat hij ook een aardig stukje kan brullen. Hemelbestormer gaf een puik concert en voldeed aan onze (droom)verwachtingen.

De Brusselse band Wolvennest heeft een sterke live-reputatie en is moeilijk in een muzikaal vakje te stoppen. Tijdens het opbouwen van hun monitors en het plaatsen van allerlei duistere attributen op het podium werd al snel duidelijk dat ook het showaspect een belangrijke rol zou spelen. Gitarist Michel Kirby stak de kaarsen aan en Wolvennest kon aan zijn set beginnen.

We kregen een boeiende trip waarin black metal, psychedelica, elektronica, ambient en doom in een mysterieuze, occulte saus werden geduwd. Zangeres Shazzula nam als een priesteres de vocale leiding en zorgde met haar theremin en elektronische effecten voor de psychedelische omkadering van het optreden. Haar stem kwam op sommige momenten niet echt goed uit in de mix, die werd gedomineerd door het stalen gitaarframewerk dat door snarenplukkers Corvus Von Burtle, Marc De Backer en Kirby werd opgebouwd.

De Backer, met hoed en zonnebril, was niet alleen een mysterieuze verschijning op het podium, maar presenteerde ook lekker solowerk doorheen de nummers. De rookmachine klopte overuren, waardoor de artiesten bijna de helft van het optreden als spoken door een dikke mist dwaalden — een hel voor de aanwezige fotografen. De raadselachtige geprojecteerde achtergrondbeelden pasten perfect bij de muziek maar misten soms ook hun effect door de mistige omstandigheden. Drummer Bram Moerenhout bleef ook hierdoor zo goed als onzichtbaar, maar gelukkig wel hoorbaar.

Naast Shazzula droegen ook Von Burtle en Kirby met hun gebrul bij aan het intens geladen optreden. De basgitaar was in handen van het nieuwste Wolvennest-lid VaathV, die als een bezetene op de achtergrond stond te headbangen tijdens zijn doomlicks.

Wolvennest verwende de oortjes en ontheiligde Het Marca met verve voor de tweede keer in zijn bestaan, met een zwaar geladen occulte set vol psychedelische doomblackmetal.

En dat het fijn was tijdens Church Of Doom III, dankzij de boeiende en diverse optredens, het fantastische publiek en de uitstekende organisatie. En we beginnen alweer te dromen: wat als men de moerasduivels van Kludde eens naar de volgende editie van Church Of Doom (IV) zou kunnen verleiden?