Amon Amarth - Twilight Of The Thunder God
Metal Blade Records
Pieter Van Wezemael — 8 november 2008
Lange ingevlochten baarden, drinkhoorns die overlopen van ’t gerstenat en brandende dorpen, dat moeten de Vikings zijn! En ja hoor, de hedendaagse krijgers van Amon Amarth stellen maar al te graag hun nieuwe wapenfeit ‘Twilight Of The Thunder God’ voor. Nu deze nieuwe langspeler ingeblikt is zal het niet lang meer duren tot de band met een live-rooftocht voorbij je deur passeert, maar eer het zover is kan je de songs van de laatste cd best al even uit het hoofd leren.
Een groep als Amon Amarth is een ware zegen voor de metalliefhebbers. Je kan er immers op rekenen dat de heren hun fans geen brol voorschotelen en al helemaal geen onnozele trends volgen. Daarom dat deze ‘Twilight Of The Thunder God’ al voor het beluisteren een beetje goedgekeurd is. Maar om eerlijk te zijn moeten de tien tracks toch eens loeihard door de stereo gejaagd worden, en dat doen we maar al te graag.
En ja hoor, als de titeltrack de plaat inzet voel je meteen dat Amon Amarth nog niets verleerd is. Een erg opzwepend ritme, lomp gitaarwerk met zingende leads erover en een kille grunt kenmerken elke seconde van deze cd, zoals het hoort. En zonder de folktour op te gaan weet de band dan nog eens die typische Scandinavische folkloristische sfeer onder de muziek te mengen. Gooi daar nog een grote pot duisternis bij en je snapt welke muur van geluid de groep weet neer te zetten.
Fantastisch allemaal, en alweer honderd procent Amon Amarth. Dat betekent tevens dat er geen enkele grote verrassing te beluisteren valt en dat de groep op zijn gekende pad gestaag verder wandelt. Geen erg, al is dat voor een zevende langspeler wel – alweer – op veilig spelen. Wie al wat ouder materiaal heeft liggen zal niet meteen een boodschap hebben aan dit zoveelste, op vlak van sound uniforme, schijfje. Een stevige en koele portie death metal dus, doorspekt met wat Vikinginvloeden en passend gitaarwerk. Veel bands raken met zo’n tactiek niet weg, maar dankzij het talent van deze knijpen de fans graag een oogje dicht.
Of ‘Twilight Of The Thunder God’ echt de moeite waard is hangt er dus een beetje van af. Voor iemand die de groep niet kent is een pareltje als ‘The Avenger’ misschien een betere inleiding, terwijl de connaisseurs deze “meer van hetzelfde”-release zeker zullen appreciëren. Variatie en innovatie hoeven er niet altijd te zijn, zeker niet als iets al goed draait, maar na anderhalf decennium is het wel leuk om eens een ander rolletje te spelen.
Zo blijft deze jongste schijf van Amon Amarth een dubbeltje op zijn kant. Een splinternieuw en blinkend dubbeltje.
Zo blijft deze jongste schijf van Amon Amarth een dubbeltje op zijn kant. Een splinternieuw en blinkend dubbeltje.